Weblog Artikeloverzicht

Thailand vakantie in Bangkok, Koh Samui, Chiang Mai en Koh Chang

Thailand vakantie Michiel Nagtegaal - Bangkok - Koh Samui - Chiang Mai - Koh Chang
We zijn de Hollandse Albert Heijn wel gaan waarderen na ons 23 dagen-durende luxe backpack avontuur in Thailand. Niet dat we druppelende heimwee hebben gehad naar mistig poldergras met herkauwende koeien maar naar mate mijn bruin-rode porieen meer en meer curry en ‘sticky rice’ dampen produceerden, flisten er wel regelmatiger heldere visioenen van bruin AH Mediteranee brood met BlueBand boter onder Hollandse gatenkaas aan mijn hongerige geestesoog voorbij.

Geen georganiseerde vakantie, wel zo prettig
Het was een bijzondere vakantie. Vakantieplanning is voor controlfreaks, dus wij wilden liever op de bonnefooi. Wat is de herkomst van dat jeukende woord ‘bonnefooi’ trouwens?
Net als twee jaar geleden bij een ongeorganiseerde rondreis door Maleisie stelden we ons ook dit keer met een ‘open mind’ op maar het werd toch anders dan verwacht. Die ‘open mind’ is bij dit soort ongeplande zaken natuurlijk wel nodig. Zeker als de planning van een Thailand vakantie niet veel verder gaat dan drie dagen Bangkok in het River Side Menam Hotel middels een startpakket van Fox vakanties. Daarmee weet je één ding zeker; je vliegt terug op een vooraf bepaalde datum vanaf een vooraf bepaalde plek. The rest is up-to-you. Wij vinden het in ieder geval ideaal, want je kunt langer op een zonzeeig Bounty eiland blijven als je dat wilt, en sneller weg als de vibes van een plek niet bevallen.

In ons geval was een terugvlucht met Eva Air vanaf het internationale vliegveld van Bangkok op 7 augustus het enige dat zeker was. Dat Thaise vliegende bussen complex is erg nieuw, bijzonder groot en gebouwd onder mooie architectuur maar toch niet helemaal ideaal om drie weken te blijven vliegtuigspotten. Vandaar dan maar het vijf sterren Ramada Plaza River Side Menam Hotel. Fijn gesitueerd aan de Thaise versie van de Maas; de Chao Praya rivier.

Tuk-tuk ritten en ‘tailor shops’
Natuurlijk hebben we in Bangkok in een snorrende Tuk-tuk gezeten. Je weet wel, zo’n kleurrijke driewieler-scooter inclusief dak, die zich in het chaotische verkeer van de 11,7 miljoen inwoners tellende hoofdstad van Thailand, vooral niet gehinderd door enige verkeersregel en met veel getoeter + doodsverachting tussen alle gekleurde taxi’s, scooters, vrachtauto’s en normale auto’s begeeft. De prijs voor zo’n doldwaze Tuk-tuk-rit staat nooit vast, stevig onderhandelen is een must en wij zijn door bijzondere ervaringen erachter gekomen dat als de prijs bijzonder laag lijkt, je er vervolgens zeker van kunt zijn dat je bij een ‘tourist trap’ wordt afgezet. Zo’n toeristenval is in Bangkok of een zgn.’tailor shop’ waar je voor relatief weinig geld maatkleding kunt laten maken of een juwelierszaak of één of ander suf handicraft fabriekje. De Tuk-tuk-chauffeur vraagt regelmatig tijdens de rit of je hem uit de brand wilt helpen door één minuut in zo’n shop te verblijven. In ruil daarvoor krijgt hij namelijk van de shopeigenaar een ‘gasoline ticket‘ waarmee hij de brandstof voor z’n scooter-taxi-vehikel betaalt. De eerste keer wil je hem best helpen. Echter door de horden, bij binnenkomst plotseling tot leven gewekte verkopers die meteen op je nek springen en doen of ze je beste vriend zijn, wordt het verblijf altijd ‘iets’ langer dan de beloofde één minuut. Maar hé, wat zijn die tien minuten nou op een vakantie van drie weken? Die positieve instelling verdwijnt echter snel als je drie keer op een dag bij zo’n tent wordt afgezet, zelfs als je van te voren aangeeft dat je daar geen behoefte aan hebt. Geef je het aan voor je in de driewieler stapt, verdubbelt de prijs en start het onderhandelen opnieuw.

Sowieso vonden wij Boedhistisch Thailand veel toeristischer en commercieler dan Islamitische zuiderbuur Maleisie, waar we twee jaar geleden met een huurauto van Avis doorheen zijn gesjeesd.

Natuurlijk zijn de gouden tempels en oranje monnikken best interessant. Maar na drie tempels en twintig monnikken heb ik het wel weer gezien. Volgens een taxi-chauffeur die tot mijn verbazing (en bij hoge uitzondering) nog redelijk Engels sprak, is 95% van de bevolking in Thailand Boedhistisch. Mooi hoor maar wij merkten daar bar weinig van. Behalve dat de gemiddelde Thai (zeker in Bangkok) meer bezig is met de verlichting van jouw portemonee, dan met zijn eigen spirtuele ontwikkeling. Begrijp me niet verkeerd, ik snap ook best dat iedereen probeert zo comfortabel mogelijk te leven en als een rijke toerist in jouw ogen gemakkelijk wat geld kan missen, dan probeer je van alles om dat geld jouw kant op te laten rollen. Maar, en misschien komt het door mijn zojuist bereikte wijze leeftijd van 34, dat toeristische komt op een gegeven moment wel behoorlijk m’n neus uit.

Shopping in Bangkok
Shoppen kun je in Bangkok tot je er bij neervalt. Ik heb nog nooit, en zelfs niet in Amerika of Canada, zulke grote winkelcentra bij elkaar gezien! Prettig: elk winkelcentrum heeft een duidelijke doelgroep. Er zijn er veel zoals het Siam Paragon Shopping Centre, die grote winkels van alle grote high-end fashion merken als Prada en Gucci in huis hebben.
Zelfs een Lamborghini koop je er in het winkelcentrum. En alle belangrijke winkelcentra zijn, handig, met elkaar verbonden via een zogenaamde Skywalk, een breed betonnen voetpad op pilaren boven de weg zodat je geen last hebt van het verkeer dat beneden vaststaat in de 24 uurs file. Janette werd in deze winkelcentra helemaal enthousiast omdat de prijzen voor designerkleding dratisch lager liggen dan in Nederland.

In deze ‘malls’ met glimmende vloeren, veel chroom en hagelwitte portiers bij de ingang, zie je ook veel toeristen en de wat rijkere bovenlaag van de Thaise bevolking. En voor afwisseling in spijzen zijn er ook allerlei grote Amerikaanse foodketens zoals Sizzler, McDonalds en Burger King te vinden.

Ko(h) Samui
Na het overvolle, chaotische en stinkende Bangkok vol uitlaatgassen hebben we de rust van een ruisende branding opgezocht in het zuiden, namelijk op het eilandje Koh Samui. Het is een klein duikerseilandje met eigenlijk maar één belangrijke slecht onderhouden tweebaans-rondweg waar aan alle barretjes en restaurants te vinden zijn. Het bleek nog wat toeristischer dan wij dachten maar de winkels, barretjes en restaurants geven ‘s avonds wel het nodige vertier. Wij zaten er in het Amari Palm Reef Resort/ Hotel. Super kamers, prima zwembad, goed strand en lekker ontbijt. Al met al dus niks mis mee en we hebben er dan ook een paar zeer relaxte dagen doorgebracht.

Er zijn er een aantal mogelijkheden om er te komen: met het vliegtuig landen op het vliegveld van Samui of over land rijden naar de ferry pier in Surat Thani of met een directe binnenlandse vlucht vliegen op Surat Thani en daar de ferry naar Koh Samui pakken. Wij kozen voor een vlucht op het kleine ‘internationale’ vliegveld Surat Thani. Dat bleek achteraf de ‘wat langer durende’ optie. Op de kaart lijkt het vliegveld Surat Thani namelijk dicht bij de pier te liggen, in werkelijkheid is dat toch ‘een eindje’ rijden.

Na landing op het vliegveld zijn we in een koele minivan naar een benzinestation annex busstation gebracht. Daar hebben we drie kwartier onderuitgezakt moeten wachten totdat een grotere lijnbus in een kleine twee uur ons al hobbelend richting de ferry pier bracht. Het maakte de reis in ieder geval goedkoper en zeker veel interessanter maar als je gaat voor snel en comfortabel, dan is een directe vlucht op het vliegveld van Samui als betere optie aan te raden.

Chiang Mai
Vanaf zuidelijk eiland Koh Samui zijn we, met een korte tussenstop op Bangkok doorgevlogen naar het 700km noordelijker gelegen Chiang Mai. Met ruim 700.000 inwoners is het de tweede grote stad van Thailand, ligt het wat hoger boven de zeespiegel en is het er een stuk koeler. Iets wat wij, na warm en vochtig Bangkok en zonnebrand slurpend Koh Samui helemaal niet erg vonden! Hoewel we, net als in Bangkok, zes rijen dik chaotisch, toeterend, uitlaatgassen producerend verkeer verwachtten, bleek dat hier redelijk mee te vallen. Bovendien waren de mensen die wij hebben gesproken vriendelijker, rustiger en duidelijk minder op ons geld uit.

Hier hebben we een aantal ultieme dagen doorgebracht in design hotel DusitD2. Wat een waanzinnig mooi hotel is dat! Misschien komt het omdat Janette interieurstyling-queen is en ik mezelf als designer toch ook nog enig gevoel voor vorm en kleur kan toerekenen maar Dusit D2 was helemaal ons hotel. Fantastisch, perfect op elkaar afgestemd interieur maar vooral ook goed, Engels-sprekend personeel, een uitstekende culinaire kaart en een prima service. Het zwembad zou voor een detail-fetishist het enige minpunt kunnen zijn. De bak met water is wat klein en heeft een kale muur rondom. In Viva magazinecover stijl hier onze vijf D2 pluspunten: 1) Honderd meter vanaf de overbekende Chiang Mai Night Market and Bazaar, 2) DVD speler op de kamer (koop voor ong. €2,- een DVD-tje en je hebt een gezellige chill-out avond op je hotelkamer), 3) Elke dag ligt er in de transparante oranje kubus op je kamer een bijzonder cadeautje, 4) Uitstekend verzorgd ontbijt, menukaart en keuken en 5) een bijzondere design douchecabine, helemaal uit glas opgetrokken met een prima douchekop.

Verder hebben we in Chiang Mai, wat hoger in de bergen het tempelcomplex Wat Doi Suthep bezocht. Een prima aanrader. Het is behoorlijk groot met mooie gebouwen en uiteraard tempels, tempels en… tempels. Toen wij er rondliepen was het super rustig en hebben we bijna geen toeristen gespot. Chiang Mai ligt in een vallei met rondom groen beboste bergen met maar liefst 12 watervallen waarvan wij de grootste, de Mae Sa Noi waterfalls ook hebben bezocht. Begrijp me niet verkeerd, watervallen zijn echt bijzonder om te zien (ik vraag me altijd af wie de kraan gaat dichtdraaien, :)) maar als je de Niagara Waterfalls in Canada hebt gezien, is elke andere waterval een sprinklertje. Grappig om te zien maar ik zou er geen lekkere Starbucks ‘doubleshot’ espresso voor laten staan.

Chiang Mai Zoo
Ook de Chiang Mai Zoo mocht zich verheugen in ons koninklijk bezoek. De dierentuin is jammer genoeg niet te vergelijken met dierentuinen als Artis of Blijdorp in Nederland. De hokken in de zoo zijn klein, de bewegwijzering slecht en wij kregen allebei niet echt het gevoel dat er bijzonder goed voor de dieren wordt gezorgd. In de zoo zijn twee pandaberen de belangrijkste attractie, elk in een eigen hok. Bijzonder om deze beesten van zo dichtbij te zien want zelfs in Europa schijnen ze niet veel in dierentuinen voor te komen. Chiang Mai Zoo organiseert ook een ‘night safari’, die wij hebben laten schieten maar die misschien wel de moeite van het uitzoeken waard is.

Patara Elephant Farm: trek een dag op met jouw eigen olifant
Eén van de absolute hoogtepunten van onze vakantie in Thailand is de dag die we hebben doorgebracht op de Patara Elephant Farm vlakbij Chiang Mai. In het Dusit hotel hebben we de eerste dag meteen een aantal brochures en flyers van excursies in de omgeving meegepakt. En in eerste instantie wilden we één van de vele andere olifantenritten boeken, totdat ons oog viel op de flyer van de Patara Elephant Farm.

Deze vonden wij veel interessanter omdat je een hele dag met ‘jouw’ persoonlijke olifant optrekt. Daarbij maak je kennis, geeft hem zelf eten, maakt ‘m zelf schoon en maakt meerdere ritten op z’n nek (zonder stoeltje of iets!). Veel directer contact met de olifanten dus. Veel andere organisaties die olifantenritten in Thailand aanbieden, hebben een ritje van hooguit een uur in een soort van stoel op de rug van de olifant. Dit is compleet anders. Voor mij was het ook belangrijk om te lezen dat de farm er in eerste instantie is om de olifanten een goed leven te geven en te zorgen voor voldoende nageslacht en zo te voorkomen dat het aantal olifanten verminderd. Toeristen en het commerciele gedeelte van de farm komen bij de Patara Elephant Farm duidelijk op de tweede plaats.

Dat werd nog eens duidelijk toen Janette de avond voor de excursie flink last kreeg van maagpijn en diarree. Uiteindelijk heb ik daarom beneden in de lobby van het hotel, toen Pat (de eigenaar van de farm) ons op kwam halen, de excursie twee dagen moeten verplaatsen. Pat ging niet direct weer weg, vond het oprecht heel vervelend voor Janette en we hebben nog even zitten praten over de farm. Hij sprak prima Engels en maakte daarbij nog eens duidelijk dat hij en zijn vrouw het niet in eerste instantie deden voor het geld, maar voor de olifanten. Eindelijk had ik een echte Boedhist ontmoet! Twee dagen later zijn we alsnog gegaan en het was heel erg bijzonder! Het is heel speciaal om een olifant aan te raken, haar naam te kennen, haar eten te geven, te controleren of ze gezond is, haar te wassen in een riviertje en vervolgens op de nek te mogen klimmen en zelfs door middel van speciale commando’s haar te kunnen sturen tijdens een spannende jungletocht. Midden in de jungle zijn we met de tien olifanten gestopt bij een waterval, waar we een provisorische Thaise picknick hebben gehad. Echt een absolute aanrader voor iedereen die ooit eens in de buurt van Chiang Mai komt.

Nachttreinrit terug naar Bangkok
Na het noordelijke Chiang Mai en omgeving wilden we graag weer aantal dagen op een zonzeeig strand doorbrengen. Thailand kent echter zoveel eilandjes dat de keus nog best lastig werd. Ik vond het belangrijk om niet al te toeristisch zand tussen mijn goddelijke tenen te voelen en gek genoeg kwamen we, door intensief research in een ‘crappy‘ internetcafé, uit op het tweede grootste eiland van Thailand; Koh Chang. Super bekend / berucht eiland Phuket is nog net iets groter. Size doesn’t matter, :)

Nu kregen we van vrienden de Gouden Tip om niet alleen gebruik te maken van comfortabele binnenlandse vluchten maar vooral ook de nachttrein tussen Chiang Mai en Bangkok te proberen. Het zou een belevenis zijn. Dat is het ook geworden maar het kan ook hebben gelegen aan onze werkelijk superstrakke planning. Want met de borstelige olifantenharen nog tussen onze benen werden we laat in de middag met piepende minivan-bandjes weer bij het luxe Dusit D2 Hotel in Chiang Mai afgezet. Ongeveer een half uur later zou de, minder-luxe, nachttrein naar Bangkok vertrekken. Nu blijkt deze de bijzondere reputatie te hebben verworven onverwacht op tijd te rijden. Gelukkig waren we ‘s ochtends al uitgecheckt en stonden onze zware backpacks al in de ‘luggageroom‘ van het hotel klaar om te worden meegenomen. Een warme douche nemen en schone kleren aantrekken zou echter veel teveel tijd kosten. De schoonvader van de eigenaar van het olifanten resort stond nog met draaiende motor te wachten voor het hotel om ons (gratis!) door het spitsuur van te crossen richting het treinstation van Chiang Mai. Precies op tijd en met de slechts €15,- kostende trein tickets in de hand, zijn we in de trein gesprongen. Voor een bijzondere, 12 uur durende nachtelijke treinrit naar Bangkok.

Ik heb altijd al iets met buitenlandse treinen gehad en een eerdere ervaring met een snelle slaaptrein richting zonnig Zuid-Frankrijk is me toen ook prima bevallen. Je hebt eigenlijk relatief weinig mogelijkheden om te bewegen maar doordat de trein met een overduidelijk ritme en cadans ‘op reis is’, en er tussen de diverse soorten reizigers altijd wel een paar spraakzaam zijn, heeft het iets romantisch. Dus met een lekker koud biertje in je hand, al schommelend en schuddend, kijkend naar een mooie zonsondergang in Chiang Mai stad vond ik helemaal geweldig.

Jammer is wel dat wij twee (smallere) bovenslaapplaatsen hadden, deze al rond half negen ‘s avonds naar beneden werden geklapt én opgemaakt, het TL-licht de hele nacht aanblijft én we bij een loeiende airconditioning én de deur naar het populaire treinbalkon lagen. Bovendien kon ik, al schuddend in mijn, uiteraard te korte, bovenbed, een behoorlijk accurate inschatting maken van het achterstallige onderhoud van de Thaise treinrails. Maar misschien was het de indrukwekkende dag met ‘mijn’ olifant, de 650 ml fles Chang bier, de Thaise maaltijd in de trein of het boek wat ik liggend probeerde te lezen, uiteindelijk ben zelfs ik voor een half uurtje in slaap gevallen.

‘s Ochtends wordt je vriendelijk ‘gewekt’ door het treinpersoneel en al even snel als ze de bedden hebben opengeklapt en opgemaakt, klappen zij ze om 06.00u weer dicht. Tijdens de vroege ochtenduren hebben Janette en ik nog even overlegd wat de makkelijkste route naar Koh Chang zou zijn. Een taxi naar het vliegveld van Bangkok, en vervolgens een binnenlandse ticket aan de balie van Bangkok Airways of prijsvechter Air Asia zou ideaal zijn. Plotseling leken we iets van een vliegveld (er zijn er meedere in Bangkok) te passeren en niet lang daarna besloten we niet te wachten tot het eindstation maar eerder uit de trein te stappen. Dus toen we even stilstonden bij een klein stationetje zijn wij, onder protest van treinpersoneel, er met de backpacks uitgesprongen. Meteen zagen we al een taxi staan en zijn we naar het vliegveld gereden. Later zou blijken dat die taxirit een van de weinige rustmomenten in de reis naar Ko Chang was.

Binnenlandse vlucht naar Trat
Voor ons was het grote vliegveld van Bangkok inmiddels bekend terrein en we wisten daarom meteen achter in de rij plaats te nemen, bij de balie van Air Asia. Omdat het duidelijk nog wel even kon duren voor wij geholpen zouden worden, ben ik naar de balie gewandeld van concurrent Bangkok Airways om te vragen of er nog plek voor twee personen was op een vlucht naar Trat. Trat heeft namelijk een klein vliegveldje vlakbij de ferry naar Ko Chang. De onberispelijke baliemedewerkster tikte wat in en meteen was er haast. Twee minuten later zou de check-in sluiten voor onze vlucht! Meteen heb ik Janette geseind en die kwam direct met het karretje en onze paspoorten aangerend. Uiteindelijk hebben we netjes onze vlucht gehaald en binnen drie kwartier stonden we alweer buiten op de landingsbaan van Trat. Er bleken namelijk maar twee vluchten per dag te gaan met Bangkok Airways naar Trat.

Maar toen was er nog géén hotelovernachting geboekt. Gelukkig was Janette zo slim geweest om de reisgidsen van verschillende Nederlandse reisorganisaties continue mee te zeulen zodat we altijd onderweg goede hotels zouden kunnen benaderen. In de piepkleine ‘aankomsthal’ van Trat (niet meer dan een dak op palen) was er bovendien een mooie balie ingericht met een groot bord ‘Hotel reservations’. Duidelijk iets waar wij nuttig gebruik van zouden kunnen maken dus namen wij plaats op de stoeltjes en gaven onze voorkeuren aan door middel van de Nederlandse reisgids. Die beperkte selectie bleek nog best aan de Thaise prijs. Bij de logische vervolgvraag of er iets goedkopers was, kwam het Barali Beach Resort naar boven. Rustig gelegen, direct aan het kilometer lange strand, met eigen bungalows en een prima zwembad. Dus dat werd ‘m en meteen voor zes nachten. De aardige jongen achter de balie kon ook meteen het vervoer naar de ferry, de ferry overtocht en de transfer op Koh Chang naar het Barali Resort regelen, met korting. Wel zo prettig na een waanzinnig snelle aaneenschakeling van harige olifantennekken, 12 uur durende nachttreinritten en een naadloze aansluiting op een binnenlandse vlucht.

De rit naar de ferry, de korte overtocht met de ferry naar Koh Chang en het ritje naar het resort verliepen uitermate soepel en prettig. Dus na een duik in het zwembad en een redelijke (westerse) maaltijd op het witte zand van het strand zijn we in een diepe slaap gevallen.

Koh Chang was erg ok. De foto bovenaan deze post is gemaakt vanaf het, meestal verlaten, zwembad, kijkend richting de zee. Tijdens het maken van de foto is het duidelijk eb waardoor je nog meer van het strand ziet. Zou je, ten tijde van het maken van de foto, de zee inlopen dan kun je dat zeker nog vijftig meter doen zonder dat het zeewater je navel kietelt. En als bonus is de eerste meter van het water gewoon écht superwarm van temperatuur. Al met al hebben we hier een aantal erg relaxte dagen meegemaakt. Beetje gelezen, gekayakt naar de dichtstbijzijnde eilanden, gezwommen en een beetje in de zon gehangen.

Spa op het Barali Resort
Bijzonder onderdeel van het relatief kleine resort was vooral de spa. Supermooie inrichting, goede kwaliteit behandelingen (wij hebben er ieder twee gedaan), lekkere ‘Bael Fruit’-thee achteraf en de Thaise mini-vrouwtjes spraken prima Engels.
Ik vind het altijd super om tegen een relatief goedkope prijs, onder het genot van een zacht muziekje en gedimt licht, een uur of wat te kunnen genieten van een professionele massage. Vooral de originele Thaise drukpunten massage was bijzonder; soms best pijnlijk maar na afloop altijd waanzinnig ontspannend.

Het Barali Resort bleek een minder goed ontbijt te hebben, helaas. Ook het aanbod op de menukaart was niet om naar huis te schrijven dus wij zijn voor het avondeten vaak uitgeweken naar White Sand Beach (Haad Sai Kao), een kleine 5 kilometer verderop op het eiland. Verder was het duidelijk laagseizoen want soms was er geen personeel te bekennen bij het zwembad om je een Coca-cola shot te geven. Toch zou ik Barali best kunnen aanraden als iemand op zoek is naar een resort met alle normale faciliteiten maar toch enigszins rustig buiten de commerciele drukte van White Sand Beach.

Weer terug in Bangkok
De eerste dagen van onze vakantie, hebben we niet het Royal Grand Palace in Bangkok of het aangrenzende tempelcomplex Wat Po bezocht. Andere zaken waren toen belangrijker maar op de laatste Thaise ochtend hebben we ook deze ‘verplichte’ attractie van ons lijstje kunnen vinken. Ondanks dat je het paleiscomplex struikelt over de toeristen (uiteraard) is het toch prima te doen, en zijn de gebouwen en het grootste liggende Boedha-beeld écht de moeite waard. Ik twijfel nog wat nu beter is: zo’n mooi complex aan het begin van je vakantie plannen of juist aan het eind, :)

Na het Royal Grand Palace en Wat Po (of Wat Pho) zijn we in de diverse winkelcentra de artikelen gaan kopen die we in de eerste paar dagen tijdens het shoppen al hadden gespot. Om niet de hele vakantie met alle gekochte spullen te hoeven zeulen, met het risico ze te beschadigen, was het verstandiger ze aan het eind van onze drie weken te kopen. De laatste avond brachten we dus al slenterend met allerlei tassen in de winkels door. Een belangrijk voordeel was wel dat onze vlucht pas om 02.55u zondagochtend vroeg zou vertrekken, terwijl de winkelcentra pas rond 22.00u de toegangsdeuren op slot draaien.

Relevante categorieëen:

2 reacties | REAGEER >

Webwinkel Frisvers.nl en webshop bouwer Frisversewebshops.nl

Frisverse webshops - webwinkels op maat - Michiel Nagtegaal - Frisvers.nl - Frisversewebshops.nl
Je zou het bijna verwachten… Dat het gulzigheid is, bedoel ik. Maar het tegendeel is waar want een wilde klopjacht naar meer euro’s, een vettere bankrekening of een grotere auto strookt allang niet meer met mijn, steeds intensievere spirituele zoektocht anno 2008. Waarom dan toch een Frisverse webshop beginnen?

Het is de verslavende kick van ‘iets’ opstarten. Iets beginnen en dan proberen het zó goed te doen dat je anderen er een serieus plezier mee kunt doen. Want dat is het dan weer wel, daar ben ik dan wel weer naar op zoek. Niet het compliment van mijn opdrachtgever (hoewel uiteraard altijd dankbaar in ontvangst genomen) maar de indirecte complimenten van gebruikers van mijn werk.

Als ontwerper en webdesigner vind ik het compliment van de klant van mijn opdrachtgever veel interessanter. Jammer genoeg blijft dat vaak onuitgesproken. Indirecte complimenten als stijgende websitebezoekers-aantallen of een groeiende omzet zijn bijvoorbeeld wel te meten en kunnen zo zeker een compliment voor mijn werk betekenen maar jammer genoeg zijn ze lang niet altijd te herleiden als het directe gevolg van mooi, professioneel webdesign.

Een gulzigheid naar uitgesproken complimenten is duidelijk niet gezond, maar indirecte waardering in de vorm van een goed bekeken en goed gebruikt podium is dat wel. De overtreffende trap, het opgedeelde podium bij verschillende mensen, mijn werk dat op verschillende locaties zoals een thuisomgeving of kantoor te bekijken is, vind ik een goede stap in de richting van het hoogst haalbare. En daar kan een webwinkel flink bij helpen.

Elke webshop en elke bestelling zal zo een klein compliment voor alle inspiratie, doorzettingsvermogen en passie worden. En elke webwinkel zorgt voor betere mogelijkheden om in de toekomst onafhankelijk van opdrachtgevers te kunnen zijn.

Zo hadden vriendin Janette en ik het dus bedacht: een betaald podium voor onze creativiteit. Elk klein hersenspinsel of creatieve brainwave kan straks met een paar klikken op de knop wereldkundig worden gemaakt. Zonder de beperkingen die opdrachtgevers normaal aan mijn werk stellen. Bovendien kan de ‘long tail‘ worden geeerd doordat er geen limiet aan het podium zit; werk van jaren geleden kan over een aantal jaar nog steeds geld genereren en zo zorgen voor meer onafhankelijkheid.

Tijdens het onderzoek naar wat de beste ‘flow’ van een webwinkel bezoeker zou kunnen zijn, bedacht ik me dat de uitkomst van dat onderzoek, gecombineerd met mijn jarenlange ervaring met websites prima hergebruikt kan worden. Dat andere mensen er ook blij mee kunnen worden gemaakt. Verdeel en heers gaat in deze context niet op maar als we een goede webshop voor onszelf kunnen (laten) maken, waarom dan niet voor anderen? Elke goedlopende shop uit de Frisvers.nl koker die met deze motivatie is ontstaan, zorgt voor de indirecte waardering voor mijn inzet.

En daar werd het tricky! Mezelf kennende kom ik in zo’n hartslagverhogende brainwave uit bij de verbetering van de wereld. Leuk, maar misschien morgen. Het project werd nu almaar groter en groter. Dit keer was er echter een nieuw ingredient: passie. De passie voor het podium-idee zorgde dat het idee door mijn befaamde drie-weken-test heenkwam; is een brainwave na drie weken nog steeds interessant, dan is ie levensvatbaar. Drie weken na mijn eerste brainwave was mijn enthousiasme, in tegenstelling tot eerdere ideeen, alleen nog maar groter! En de passie zorgde voor het nodige doorzettingsvermogen om te komen waar we nu zijn.

Momenteel sta ik aan de vooravond van een fijne vakantie richting Thailand en wordt aan de andere kant van de wereld, en wel in het pittoreske Equador, hard gewerkt aan het vertalen van mijn Functioneel en Grafisch Ontwerp van voorlopig één (40 templates tellende) webshop én een tweede, meer corporate website/webshop voor mijn ‘webwinkel bouwer/ verkoper’ Frisversewebshops.nl met vergelijkbare grootte. Het was goed om Helder Marketing te leren kennen, zij zorgen voor een prima kwaliteit front-end en back-end coding.

Alles bijelkaar een prima timing, al zeg ik het zelf, :). Met mindblowing enthousiasme heb ik de afgelopen drie maanden dag en nacht gewerkt aan het Functioneel Ontwerp, prototype en website design van de eigen projecten (en natuurlijk die van opdrachtgevers) om nu spiritueel te kunnen backpacken door Thailand terwijl in die maand vakantie, er gewoon hard wordt doorgewerkt aan het Frisvers label.

Waarom Frisvers als merknaam? Eerlijk gezegd had ik ‘m nog ergens geparkeerd staan en is de naam ooit eens in een andere brainstorm sessie boven komen drijven. Geen hoogdravende verklaringen dus, hoewel ik de associatie met koken en voedselbereiden in het geval van ontwerpen wel grappig vind en ik perse geen puberale Engelse ‘stoere’ naam maar een Nederlandse wilde hebben. Die hoogdravende verklaringen zijn ook helemaal niet nodig. Als de naam kort is en hij direct een bepaalde associatie geeft, is het verder aan de dienstverlening en het productassortiment om het merk ‘te laden’ met merkwaarden.

En het productassortiment? Wat gaat er worden verkocht? Ook al zo’n eerste vraag die mensen stellen, :) Hoewel ik de podiumfunctie minstens net zo belangrijk als het commerciele aspect vind zal het bij de, inmiddels ver gevorderde, (derde) webshop Helemaalvers.nl design en interieur in de breedste zin worden. Dat wil zeggen, een mengelmoes van werk van jonge, verse designers en het eigen werk van Janette en mij op zeer diverse dragers als canvasdoeken en textiel maar ook allerlei interieur zaken zoals die te vinden zijn in de bekende interieurbladen. Frisvers.nl zal daar een kleinere en meer persoonlijke afspiegeling van worden, zich in eerste instantie alleen op canvasdoeken richten maar vooral dienen als een try-out voor de breder in de markt te zetten Helemaalvers.nl.

Als straks de boel uit Zuid-Amerika terugkomt, naar verwachting eind oktober, volgen overigens nog vele uitdagingen. Het vullen van de content, het voor mij nu nog onbekende logistieke gedeelte en zeer belangrijke zaken als het regelen van veilige betaalmogelijkheden. Maar daar heb ik na Thailand dan zeker weer alle energie voor!

To be continued!

Relevante categorieëen:

1 reactie | REAGEER >

YouTube: 3D Graffiti piece – ‘Tagged in motion’

Zojuist kreeg ik hier bij Suntzu een waanzinnig YouTube filmpje doorgestuurd van Artdirector Semih Turan. De artiest in het filmpje maakt met behulp van moderne camera technieken een werkelijk 3D graffiti-piece. Supergrappig om de gast met 3D bril en een soort stucadoorsplaat in het midden van een grote hal in de lege ruimte te zien ‘roeren’.

YouTube Preview Image

Relevante categorieëen:

3 reacties | REAGEER >

Weareaiko.com | Streetart, design, kleding en meer!

Weareaiko.com - streetart, design, clothing and more

Je bookmarks wél aanvullen maar er vervolgens niet meer naar om kijken. Lekker suf. Minstens net zo suf als boeken bestellen, ze dan met tromgeroffel binnenhalen om ze vervolgens een maand of wat vooral niet te lezen.

Nou keek ik dus toevallig vanochtend in mijn bookmarks, omdat ik enkele dagen geleden tegen wat blogwaardige eyecandy aan liep en zie daar. Méér eyecandy! Weareaiko.com (we are aiko) is dus geen onbekende site maar ik was wel weer ‘flabbergasted’ door het coole artwork dat ze hebben. De combinatie van streetart, kleding, speelgoed en zelfs meubels is zooo goed! Bij het zien van dergelijk werk bekruipt mij altijd meteen het gevoel dat ik zelf mijn grootste beperking ben. Why not?! is altijd meteen de vraag die opkomt.

En wéér neem ik me dus voor om meer coole sjit te gaan maken. Dat virtuele schedeldak te lichten en alle characters eruit te laten komen (mooi onderwerp voor een vette illustratie trouwens!).

Janette ‘Verse inhoud‘ is druk (en goed) bezig met haar interieurstyling opleiding aan de Artemis Styling Academie en de wisselwerking tussen haar creatieve geest en die van mij blijkt zeer vruchtbaar. Alleen rennen we nu nog als een kip zonder kop over een vruchtbaar knollenveld zonder te weten waar we die ene knol de grond in zullen rossen. Als je het nummer van Doe Maar over Nederwiet mag geloven is rust en geduld dus een vereiste.

Eerst maar eens rust in mijn overvolle agenda brengen en dan volgt vanzelf rust in mijn hersenpan. Tot die tijd: zennnn… én mijn bookmarks regelmatig checken.

Relevante categorieëen:

1 reactie | REAGEER >

PingMag – Tokyo-based magazine about Design and Making Things

PingMag - Tokyo-based magazine about Design and Making Things

Zo nu en dan (en door ‘persistent surfing’, :) ) struikel je over een vet digitaal magazine en ik was zo gelukkig om net tegen PingMag op te lopen. De title tag van de website geeft aan een ‘Tokyo-based magazine about Design and Making Things’ te zijn. Hmmm… een blik op de onderwerpen is meestal veelzeggender, hoewel ik het wél grappig vind om een Japanse site te gaan ‘monitoren’. Erg fijn dat ze hem ook in Engels bijhouden want voordat je dat Japans geschrijf onder de oksels hebt, ben je ook weer wat dagen verder.

Ik moet de site nog verder gaan onderzoeken maar het eerste artikel is al het vermelden waard! Koekeloeren naar de bureau’s van andere creatieven. Vergelijkbaar met het sneaky naar binnen loeren in andermans huiskamer hebben ik als creatief persoon altijd wel een zekere nieuwsgierigheid naar hoe de werkplek van iemand anders er uitziet. Vaag eigenlijk omdat ik het discutabel vind of iemands werkplek bijdraagt aan zijn of haar creativiteit. Het zal meespelen waarschijnlijk…

Het artikel leidt in ieder geval naar een flink aantal portfolio sites van de geportreerde designers en illustratoren. Mooi meegenomen!

Andere artikelen reppen over wisselend interessante onderwerpen als: een interview met een designers duo uit Tokyo dat zijn inspiratie haalt uit de omringende Levende Wereld, maar ook hoe het gebruik van een Lomo camera erg inspirerend kan werken, street art in Colombia en iets over Yatai wat mobiele voedselverkooppunten blijken te zijn.

Relevante categorieëen:

1 reactie | REAGEER >

Landing op Sint Maarten op het Princess Juliana International Airport

Nu heb ik totaal geen problemen met vliegen in een vliegtuig. Vaak is het voor vakantie en naar zonnige of avontuurlijke oorden. Sint Maarten is ook zo’n zonnig oord en het avontuurlijke begint hier al bij de landing op het Princess Juliana International Airport:

YouTube Preview Image

We hope you enjoyed your flight and wish you a pleasant stay at the beautiful island of St. Maarten, :)

Relevante categorieëen:

geen reacties | REAGEER >

The bigger the better: logo design

Elke webbouwer zal de volgende situatie herkennen. Elke, beetje professionele designer zal weer de frustratie voelen opkomen. Heb je uren zitten zwoegen op een professioneel, strak en gelikt design waarbij de ruimte tussen alle verschillende grafische elementen zorgvuldig en tot op de pixel nauwkeurig is uitgebalanceerd, wordt het logo te klein bevonden! Het moet allemaal minder terughoudend, veel meer ‘knallen’! Size does matter!

Daarbij wordt vanzelfsprekend voorbijgegaan aan het vaststaande feit dat een logo van dinosaurus-omvang door de bezoeker/ gebruiker wordt ervaren als het schreeuwen van de bedrijfsnaam, op 3 cm afstand van iemands trommelvliezen, met een verse megafoon.

Het is altijd gezond deze negatieve energie, genaamd frustratie, om te buigen in iets positiefs. Glimlach, tel langzaam tot tien en zing een vrolijk, fris en fruitig deuntje.

YouTube Preview Image

Adem in… en adem uit.

Relevante categorieëen:

1 reactie | REAGEER >

45 uitstekend ontworpen weblogs op een rij

Excellent Blog Designs at SmashingMagazine.com

SmashingMagazine.com had al eerder in totaal 75 uitstekende weblog ontwerpen besproken, verdeeld over twee losse artikelen.

Nu doen ze daar nog 45 nieuwe ontwerpen bij. Ze bespreken daarbij geen inhoud, hebben alleen gekeken naar vormgeving en hoe bepaalde uitdagingen grafisch zijn opgelost. Dat is jammer want sommige designs vragen gewoon om meer informatie. Gelukkig kun je wel de links volgen en daaruit zelf conclusies trekken.
excelle
Dit soort artikelen zijn natuurlijk super bruikbaar! Uiteraard niet om het design simpel te kopieren maar juist de unieke details zorgen voor de inspiratie bij de start van een project.

Ik heb inmiddels uitgevonden dat momenten zoals een zonnige, stille zondagochtend na een gezonde acht uur nachtrust en met een goeie sterke espresso en broodje met verse kipkerrie salade onder handbereik, de lekkerste en meest comfortabele momenten zijn om gewapend met een blackbook lekker veel creatieve ideeen te genereren.

1 reactie | REAGEER >

Designcharts.com – Wekelijks een Top 40 met de best ontworpen online designs

Designcharts.com - Weekly Top 40 Website Design Charts

Yes! Ik heb hem weer gevonden! In mijn nooit te stillen honger naar mooie, vette en ultracoole designs is het altijd goed om een arsenaal aan designlinks-websites te hebben.

Die verzameling is in de afgelopen jaren netjes opgebouwd met sites als Styleboost.com, Gouw.nu en Linkdup.com maar ik kon onlangs maar niet op de naam komen van de hierboven getoonde site. Wél wist ik nog dat ie knalgeel was en dat het iets was met ‘charts’. Vaag dat ik nooit heb bedacht dat het gewoon Designcharts.com zou moeten zijn.

Maar nu heb ik hem weer. En hij is meteen weer toegevoegd aan het ‘surfrondje’ websites met lijsten van rockende designsites.

DesignCharts.com is een website die elke week z’n lijst met mooie design sites aanvult. Simpel en eenvoudig. De kwaliteit van de links is niet altijd even hoogwaardig als op bijv. Newwebpick.com maar toch zeer zeker bruikbaar.

Relevante categorieëen:

1 reactie | REAGEER >

Bestel koffie bij Starbucks via je Apple iPhone!

iPhone QuickOrder at Starbucks Application

Wat kan écht verse, net gezette en goed geurende koffie toch goddelijk zijn! En dan doel ik niet op het slappe Senseo Mild Roast bakkie. Typisch, want de hartslagverhogende zwart-bruine vloeistof is naast drop en pure chocola één van de weinige voedingstoffen die deze doodse kleur ook echt nodig nodig heeft om op z’n allerbest te zijn. Hier kan ik kort én duidelijk over zijn; mensen die een lading suiker en melk in hun koffie nodig hebben om ‘m langs de huig te krijgen, zijn géén echte koffieliefhebbers!

Voordat ik me verlies in een betoog over authentiek en puur voedsel; Starbucks mag zich al enkele jaren in mijn onverdeelde aandacht verheugen. Wie ooit op één van de vele straathoeken in een grote Amerikaanse stad is geweest, moet het ook met mij eens zijn. Starbucks koffie is prima te drinken! Misschien zou je verwachten dat de kwaliteit van de koffie afneemt naar mate er meer verkooppunten zijn, Starbucks is daarop een positieve uitzondering. En dat er veel Starbucks tankpunten zijn, mag ook duidelijk zijn.

Nu is de locatie van koffieconsumptie één ding. Het bestellen van deze legale drug is iets anders. Hoewel ze er bij Starbucks, uiteraard, goed over het in-store bestelproces hebben nagedacht, wordt ermee vaak geen lange wachtrij voorkomen.

Daar heeft multi-media designer Phil Lu van Genoco.com iets op gevonden. Hij ontwikkelde een Quik Order applicatie voor de Apple iPhone. Hij heeft op zijn website weinig woorden nodig om uit te leggen hoe het werkt:

“…’Get your coffee fix, fast’ iPhone/iPod Touch application that allows the users to purchase their favorite Starbucks drink without waiting in line. This application also includes QuickPay, a swipe transaction system using semacode technology.

Niet dat die uitgebreide uitleg nodig is, de getoonde animatie verklaart veel. Wat mij vooral fascineerde in deze is dat er nu, voor een echt populair mobiel device, steeds nuttigere content en applicaties worden ontwikkeld. Het is immers een kleine stap naar soortgelijke mobiele diensten voor andere retailers. Bovendien maakt deze specifieke Quick Order applicatie ook goed gebruik van de bijzondere touch-interface van de iPhone. En je kunt er niet alleen je koffie in een bestelrij plaatsen, je kunt hem ook afrekenen met je iPhone, middels een speciale barcode.

Een goede en hoopvolle stap op weg naar een wereld waarin veel online toepassingen ook echt nuttig en bruikbaar zijn. En vooral aan die laatste twee eigenschappen ontbrak het tot nu nogal eens bij de introductie van mobiele diensten.

Relevante categorieëen:

1 reactie | REAGEER >

‘Meatball Sundae’ van Seth Godin – 14 trends die onze wereld veranderen

Meatball Sundae - Seth Godin - 14 trends die onze wereld veranderen

Auteur en marketeer Seth Godin heeft een vers boek: ‘Meatball Sundae‘ en het is alweer even verkrijgbaar. Godin is internationaal bekend van inmiddels negen goed verkopende boeken, waaronder het overbekende (en in mijn boekenkast residerende) ‘Purple Cow’.

Kale Seth schrijft op een plezierige (maar ook wel erg Amerikaanse manier) over marketing, de verspreiding van ideeen en het respectvol managen van klanten en werknemers.

Meatball Sundae, letterlijk vertaald een gehaktbal met ijs, is het ongelukkige resultaat van het samenvoegen van twee goede ideeen. De meatballs zijn de dingen die we nodig hebben en vormen de basis voor veel bedrijven. Nieuwe marketing, weblogs, social networks en al die andere interessante web 2.0 ontwikkelingen zijn het toetje oftewel de Sundae toppings. De grote uitdaging waar bedrijven mee worstelen is hoe deze twee te combineren.

In het boek ‘Meatball Sundae’ beschrijft Godin 14 belangrijke trends die onze wereld veranderen en hoe bedrijven hiermee om kunnen gaan door het oude en nieuwe te combineren. De veertien trends op een rijtje:

  1. Directe Communicatie – directe communicatie tussen producenten en consumenten leidt tot meer en sneller terugkoppeling van ervaringen en wensen.
  2. De Power of Voice – consumenten delen hun mening aan en vooral online kan deze mening zich zeer snel verspreiden en een groot bereik halen.
  3. Authenticiteit – in een wereld waar consumenten worden overspoeld met informatie, zul je met een authentiek verhaal moeten komen om nog de exclusieve aandacht te krijgen van de consument.
  4. Luister je nog steeds? – onze aandachtsspanne is verkleind. Een halve eeuw geleden duurde een commercial wel 30 minuten. Nu verwachten we zelfs dat de 30 seconden spot verdwijnd. Je zult dus nieuwe manieren moeten vinden om de aandacht te krijgen (en behouden) van consumenten.
  5. De Long Tail – met name in de digitale wereld is de schapruimte onbeperkt en kunnen we de consumenten bedienen met producten en diensten waar zijn naar op zoek zijn; nog maar weinig bedrijven maken gebruik van deze nieuwe economische wet.
  6. Outsourcing – betere en snellere communicatiemiddelen maken het mogelijk om wereldwijd te werken waardoor het steeds meer mogelijk is om werkzaamheden elders beter en goedkoper te laten uitvoeren.
  7. De invloed van Google en andere zoekmachines – informatie is op aanvraag beschikbaar, altijd en overal.
  8. Ruis tot signaal ratio – zoals eerder aangegeven worden we overspoeld met informatie die vaak geen bruikbare informatie blijkt te zijn; interruptie marketing in plaats van permissie marketing waardoor consumenten de neiging hebben om af te haken.
  9. Consumenten praten met elkaar – marktplaatsen zijn conversaties geworden.
  10. Balans tussen schaarste en overvloed
  11. Een ‘big idea’ kan een groot aantal mensen bereiken
  12. Verschuiving van invloed in de media – het is niet meer van belang hoeveel consumenten je bereikt maar wie je bereikt.
  13. Where is the money?
  14. De macht van de gatekeepers

De hardcover editie van 240 pagina’s heb ik inmiddels fijn besteld bij Bol.com om na intensief gelezen te zijn, plaats te nemen naast het super inspirerende boek ‘The Purple Cow‘, dat ik iedereen van harte kan aanbevelen. Hoewel de meningen verdeeld zijn, gaat er niks boven het vooruitzicht op een lekker strandbed bij zwembad of zee, iPod muziek in je oren, Bacardi Cola op je tong, geen woord Nederlands in een directe straal van 1000 meter en een flex boek in je knuisten.

Dat is pas Hollandsche gezelligheid!

Relevante categorieëen:

2 reacties | REAGEER >

Hippe t-shirt shop: Threadless – Nude no more

Threadless T-shirts - Nude no more

Gemengde gevoelens bij het wild rond klikken in de ‘Threadless – Nude no more’ website. Enerzijds is daar het schreeuwende: ‘Damn, wat een grappige vormgeving!’ en anderzijds is daar het, overigens niet veel minder timide: ‘Damn, waarom ben ik nog niet klaar met mijn eigen t-shirt shop’. De tweede emotie is saai voor bloglezers, de eerste daarentegen heeft een positievere insteek en is dus blogwaardig.

De site heeft naast best goede designs ook vooral een goed concept. Denk jij vette designs voor op een t-shirt te kunnen maken, dan nodigt Threadless je met de kreet: ‘Participate, without you there ain’t no us’ uit om deze designs vooral te delen met de andere 6 miljard peepz. Dat zorgt enerzijds voor veel variatie maar de kwaliteit varieert er ook enorm door. Het is een afweging die de webmasters bewust zullen hebben gemaakt en ik denk dat ze het goed doen. Ook de slogan: ‘Nude no more’ zit goed in elkaar. Een andere positieve keuze: de hoeveelheid content. Je kunt naast shoppen en participeren ook intervieuws lezen met designers en er is een sectie waarbij bekende mensen zijn gespot met een Threadless t-shirt aan (threadspotting). Ook een blog mag natuurlijk niet ontbreken met soms leuke posts.

Allemaal erg grappig geschreven, hip vormgegeven en professioneel aangepakt. Alles bijelkaar een goed voorbeeld van een coole t-shirt shop!

Relevante categorieëen:

1 reactie | REAGEER >

Logo’s van bekende merken in vectorformaat gratis te downloaden!

Best brands of the World - Vector logos, logotype, brand, logo

Geen flauw idee hoe ik op deze site kwam. Wél weet ik dat ik op, of rond, het tijdstip van het surfen géén geestverruimende, -vernauwende of anderszijds geestmodificerende substanties tot mij heb genomen.

Het moet dus Goddelijk Inzicht zijn geweest.

Daar ben je dan mooi klaar mee. Zeker als je zo enthousiast bent over een site als deze, laat staan dat je deze site wil ‘verbloggen’. De site heet officieel Best Brands of the World is te vinden via http://brandsoftheworld.com en bevat een grote collectie logo’s van bekende merken. In vectorformaat. Superhandig. Helemaal geweldig. Dus als je het logo op verschillende media kwijt zou willen,of met transparante achtergrond, of in Flash, of in Illustrator of alles tegelijk… kan!

Nu kende ik al het obscure logotype.ru maar zojuist checken van die site leerde mij dat die nu slechts plaats biedt aan een logo en wat Russisch gewauwel. Geen logo te bekennen.

Bij het binnenkomen op Brandsoftheworld krijg je niet meteen het euforische gevoel dat je een digitale schatkist bent benaderd maar even wat uitproberen en zoeken op bijv. typisch Nederlandse logo’s levert al snel het bekende ‘Wow!’ op. Het design mag dan wat minder zijn maar de site zit functioneel goed in elkaar, niet obscuur (toont immers netjes een disclaimer) en is bovendien volledig gratis.

Bookmarkwaardig dus, als je het mij vraagt!

3 reacties | REAGEER >

Mooi werk door Boompje Studios en E202

Boompje Studios Utrecht - Cover Illustratie Publish

Boompje Studio’s uit Utrecht maakt bijzonder stijlvol en gelikt werk. Dat blijkt maar weer uit de cover en een uitgebreid artikel van de laatste Publish editie, over deze one-man design studio. De man erachter heet Roy Gerritsen (1980) en hij maakt naast grafisch stilstaand werk ook video werk.

Roy werkt veel samen met diverse creatieven (vier muzikanten, twee programmeurs, drie VJ’s en (multimedia)ontwerpers en een tekstschrijver. Roy is artdirector van het gezelschap dat crossmedia-projecten, video-installaties, muziek, evenementen en VJ-optredens organiseert. Voor de VJ-activiteiten zetten ze hun zelf opgerichte label E202 (relaxte site!) in.

Mooi werk op beide sites: www.boompje.com en www.e202.com.

Relevante categorieëen:

3 reacties | REAGEER >

ArtSmart – Beeldbank zonder foto’s

ArtSmart - Beeldbank zonder foto’s

Onlangs viel het magazine Publish weer in mijn brievenbus. Net als het ontvangen van een bestelling via Bol.com voelt dit magazine altijd als een cadeautje. Dat je voor het cadeau zelf hebt betaald, doet vreemd genoeg weinig af aan dit gevoel.

Dit keer stond er naast vele andere artikelen (waarover meer op hun website) ook een artikel in over ArtSmart. ArtSmart is een online beeldbank maar dan zonder de ‘cheesy’ stockfoto’s. ArtSmart richt zich met name op illustraties en een kleiner deel bewerkte foto’s. Daar waar een stockfoto website als GettyImages.com zich voornamelijk richt op fotografie, zit ArtSmart meer in het artistiekere, illustratieve segment. Dat is hetzelfde segment als bijv. IStockPhoto.com maar als ik eerlijk ben, kan ArtSmart niet tippen aan de kwaliteit en database van IStockphoto.

Vergelijkbaar zijn de twee in het aanbieden van de mogelijkheid tot het uploaden van je eigen werk. Als illustrator kun je je eigen werk verkopen op de site. Van elke gedownloade illustratie krijg je vervolgens een klein bedrag. Dat kan bij IStockPhoto aardig oplopen als je ziet dat bepaalde afbeeldingen 2000 keer zijn gedownload. Uiteraard zijn er wel wat kwaliteitsnormen bij de beide sites en moet het beeld vrij zijn van rechten van derden.

Waar bij IstockPhoto het werk origineel is, is ArtSmart meer te vergelijken met een kringloopwinkel. Veel werk bij ArtSmart wordt na eerder gebruik door de maker via de site opnieuw opgeboden. Directeur hugo Bausch van de firma (zelf illustrator) vindt het zonde dat er met zijn illustraties na een opdracht weinig meer wordt gedaan.

Mijn nederige mening over ArtSmart is dat ze meer verschillend werk, meer werk met een iets commercieler karakter zouden kunnen aanbieden. Ook de site ziet er op dit moment niet uit. Het mag allemaal net iets gelikter en professioneler. Daardoor zouden ze beter de concurrentie met vergelijkbare sites aankunnen en een groter publiek aanspreken.

2 reacties | REAGEER >

Misterclipping.com – Specialist in vrijstaand maken van beelden

Misterclipping.com - Specialist in vrijstaand maken beeld

Bij grafisch ontwerpen is het losmaken (uitknippen) van voorwerpen en mensen uit een achtergrond veelvoorkomende arbeid. Dit zgn. ‘vrijstaand’ maken kan een tijdrovende en arbeidsintensieve klus zijn. Om die reden worden bij de opmaak van magazines voor grote speelgoedfabrikanten vaak bakken met mensen daarmee aan geestdodend werk geholpen. Lang leve de automatisering!

Zoals bij bijna elke werkzaamheid, zijn er ook bij het vrijstaand maken, specialisten die hier hun core-business van hebben gemaakt. Misterclipping.com is zo’n partij. Het hele proces van beeldselectie, uploaden, clippen en controleren tot en met het betalen en downloaden van de geclipte beelden kan nu online. En het vrijstaand maken van beeld kan al vanaf €1,95 per stuk. Volgens de site is het allemaal ambachtelijk handwerk. Even een bestand dat transparantie-informatie kan bevatten uploaden en klaar.

Wil je het toch liever zelf blijven doen? Dan kun je op hun weblog: misterclippingblog.com allerlei tips en tricks lezen.

Relevante categorieëen:

1 reactie | REAGEER >

Design.nl widget is grappig

Nieuwe Widget Design.nl

Widgets zijn hot. De kleine programmaatjes zijn bij velen al bekend van mobiele telefoons en natuurlijk van community site Hyves maar als zelfs ondergetekende zich gaat inlaten met widgets, moeten ze inmiddels wel wijd verspreid en algemeen geaccepteerd zijn.

Zo kwam ik vanmiddag even langs op de (onlangs vernieuwde) design website Design.nl en liep daar tegen de Design.nl widget aan. Functioneel gezien is deze widget natuurlijk niet meer dan een veredelde RSS feed maar zeker geen slecht initiatief en een prima manier om mensen bij je site betrokken te houden. De vormgeving is netjes in de stijl van Design.nl maar de opmaak is ietwat slordig. Maar… alles bijelkaar een grappig ding.

Voor degene die zich nog steeds afvraagt of Internet het wel gaat redden, is op Wikipedia nog de mogelijkheid om meer over widgets te lezen.

1 reactie | REAGEER >

Tokyo Graniph Design Award.2 – T-shirt Designs Wanted!

Graniph Design Award 2 - T-shirt Designs Wanted

Kreeg zojuist door Janette een leuke flyer onder m’n neus geduwd. De flyer is weliswaar superbasic opgemaakt maar laat daardoor geen twijfel bestaan over de boodschap: ‘Tshirt Designs Wanted – Graniph Design Award.2′.

Laat ik nu nét een zwak hebben voor T-shirt designs en mijn plannen voor een uitgebreide shop met eigen designs al veel te vaak heb moeten stilleggen. Als er een Design god is die probeert me te inspireren en stimuleren dan is dat bij deze weer gelukt, :)

De shirt designs op de Graniph.com site vind ik persoonlijk nog niet van superhoog niveau, ondanks een tekst op de achterkant van de flyer die duidelijk maakt dat ze bij de vorige versie van deze internationale wedstrijd toch 15.000 inzendingen uit 46 landen hebben mogen ontvangen. Reden te meer dus om een designtje in te sturen!

Dat insturen van je tshirt ontwerp kan nog tot 31 maart 2008 en mocht je interesse hebben in het winnen van méér dan alleen de eer; de ‘Gold prize’ levert je, buiten het in productie nemen van je design, 1.000.000 yen (9.000 US dollars) op. Insturen kan digitaal en op A4 print. Het kantoor van de Graniph Design Award zit met Tokyo, Japan alleen niet om de hoek.

2 reacties | REAGEER >

MSN Messenger, iChat en Skype

iChat - Mac Messenger

Apple staat erom bekend weinig last te hebben van computervirussen maar in mijn omgeving verspreidt het ‘schaf-een-Apple-MacBook-Pro-aan’ virus zich als een lopend vuurtje.

De twee gasten van Helder Marketing hebben zichzelf recentelijk ook maar eventjes een fijne MacBook Pro cadeau gedaan. Excellente keuze, bien sur! Ik ken immers maar weinig verhalen van mensen die teleurgesteld zijn teruggekeerd van het Apple kamp, dus de Apple community heeft er weer twee Blije Zielen bij. Toen ik op mijn eerste dag bij KPN Creatie begon, vond ik het ook erg frappant om te zien dat bijna alle designers een mooie zilveren laptop gebruikten, inclusief een Wacom tablet!

In positieve tegenstelling tot mijn persoonlijke ‘learning curve’ op de Mac, hebben de Helder Marketing gasten wél direct het Apple messenger programma iChat uitgeprobeerd. En daarmee mij ook nieuwsgierig gemaakt om het appie op de laptop te zetten en eens uit te proberen.

Het wordt zo wel wat vol in mijn toolbox op de desktop: MSN Messenger, Skype en nu dan iChat. Dáár zou gewoon een Open Source, nieuw, overal te gebruiken en platformonafhankelijk verzamelend appie voor in de plaats moeten komen. Wellicht is het er wel, maar ik ken het niet. Ooit eens gehoord van een appie called Fly Pigeon maar dat blijkt niet meer beschikbaar. Laatst kwam ik op Spike.com wel een grappig Windows filmpje tegen ter promotie van MSN Messenger.

Het is een grappig tooltje. In de paar minuten dat ik het nu geinstalleerd heb staan, vielen me twee dingen op. Eén minder puntje: alle teksten staan in suffe tekstballonnen. Grappig maar praktisch en mooi is het niet. Een pluspunt waar ik nog niet de exacte details van ken: Bonjour Buddies. Je kunt er ‘buddies’ in je omgeving mee zien. Interessante technologie overigens.

Relevante categorieëen:

geen reacties | REAGEER >

Gratis goede typografie downloaden

Gratis goede typografie te downloaden: Lacuna font

Van tijd tot tijd kom ik gelukkig tijdens m’n ‘verplichte’ surfsessies écht interessante dingen tegen. Zo struikelde ik laatst Smashing Magazine binnen. Dit blog / magazine wordt lekker regelmatig bijgehouden met interessante artikelen over het mooie vakgebied design en usability. Ik kan altijd erg blij worden van gratis fonts die het niveau van dansende emoticons weten te overstijgen en laat er nu net recentelijk ook nog een artikel geplaatst zijn over maar liefst 40 gratis te downloaden high quality fonts!

De fonts: Anziano, Diavlo, Sovereign, Inconsolata staan in het eerste artikel en als je even doorklikt kom je meteen heel wat andere toppie fonts tegen, oa: Gentium, District Thin, MG Open Moderna, Pigiarniq Inuktitut, Delicious, Anivers, Tallys, Mido, Fontin Sans, MG Open Cosmetica, Geo Sans Light, Nadia Serif, Yanone Kaffeesatz, JustOldFashion, Lido STF, Cardo, Day Roman, Liberation Serif, Liberation Sans, Romeral, Scriptina, Mank Sans, Chucara, Qlassik, Engel Light Ltd., Cicle, Kontrapunkt, FF Good Wide Light, Fontin, Colaborate, FF Mt, Fertigo, Steiner, AUdimat, Greyscale Basic, Existence Light en het mooie Lacuna (zie bovenstaande afbeelding).

Waanzinnig goed om het Smashing Magazine dus regelmatig te checken en bij te houden.

Als er iemand nog goede free fonts sites weet (onbekender dan bijv. Dafont.com) dan hou ik me zeker aanbevolen!

Relevante categorieëen:

2 reacties | REAGEER >

De menselijke geest is ontworpen om gedachten werkelijkheid te maken.

AmedeoMaffei

Met de twee Topdagen voor Bezinning al achter ons en met nog minder dan 48 uur te gaan in 2007, bekroop me het idee dat ik nog iets zinnigs het internet op zou moeten slingeren. Iets met inhoud. Iets filosofisch. En vanochtend vond ik dat ‘iets’.

Vanochtend bleef ook het nutteloze gevoel weg, dat ik normaal heb als ik om 11.30u pas uit mijn bed rol. Zo vlak voor de Kerstdagen heb ik de ‘onthaast’-knop volledig kunnen omzetten. Fantastisch! Zonder enig schuldgevoel heb de afgelopen week meer tijd in mijn bed doorgebracht dan in de afgelopen twee maanden. Vanochtend dus even wat geurende thee gezet met m’n nieuwe Tefal’s heetwatertap Quick & Hot en op de bank geploft met het ultradikke magazine Ode‘s ‘Oud nieuws’. In het bijna 320 pagina’s tellende magazine zijn alle inspirerende intervieuws en visonaire verhalen uit de eerste 100 Ode’s opgenomen.

Bij het willekeurig openslaan van het Ode magazine viel mijn oog op een artikel over Amedeo Maffei. Introtekst: “Persoonlijke ontwikkeling begint bij het loslaten van je verleden. Dat klinkt eenvoudig, maar vaak strandt de wil om te veranderen bij dezelfde oude conflicten. De kunst is om je verleden kwijt te raken. Amedeo Maffei (zie foto hierboven) bedacht een ‘elektronisch’ antwoord. Met behulp van geluidsgolven slaagt deze gedreven Italiaanse psycholoog en filosoof erin het verleden schoon te spoelen en wérkelijke verandering mogelijk te maken.”

“Er is niets wat de mens niet kan veranderen in zijn leven. Niets behalve de dood.” – Quote Amedeo Maffei.

Behalve een interessant artikel over de methode waarmee Maffei het hetzelfde effect bereikt als een leven lang mediteren, vond ik vooral het meer filosofische stuk over ieders zoektocht naar geluk erg interessant:

“Geluk is uiteindelijk een manier van leven. Geluk is niet het gevolg van gelukkige gebeurtenissen. Geluk – of succes – is een opinie, een manier van denken. Het ervaren van geluk of succes is een biochemisch proces. Als je verliefd bent, produceert die ander geen endorfine; dat doe je zelf! Zelfs een positieve gebeurtenis – een feest – kan negatief worden ervaren, als het niet op het juiste moment gebeurt. Het gaat erom de juiste omstandigheden te creeren. Het is niet zo dat de mogelijkheden naar mensen toekomen. Elk mens hééft mogelijkheden. Het verschil tussen mensen is niet het verschil in mogelijkheden, het is het verschil in het vermogen om de juiste condities te creeren.

Daarom zei Einstein dat verbeelding het belangrijkste element in het universum is. Verbeelding is het enige wat de toekomst kan vormgeven. De mens heeft het vermogen iets te zien dat niet bestaat, maar dat wel zou kunnen bestaan als hij iets doet om het te creeren. Dromen is de fitnessclub van de verbeelding. Daarom is het een schande dat kinderen op school hun eigen dromen moeten opgeven voor de dromen van anderen: docenten, ambtenaren en politici. Alles wat je hebt, is het product van verbeelding. Niets gebeurt zomaar. Alles wat je doet, verbeeld je je eerst. Als ik voor een zaal sta en zeg dat ik iemand ga uitnodigen om op het podium te komen, beleeft iedereen in de zaal dat hij naar voren loopt. In je verbeelding gebeurt alles eerst, voordat het feitelijk gebeurt. Je wordt wat je je verbeeldt. En omdat je wordt wat je zegt, moet je nooit zeggen dat je iets niet kan. Zeg wat je wilt of wat je niet wilt. De menselijke geest is ontworpen om gedachten werkelijkheid te maken. Voor de geest is het een succes als je je eigen mening verwezenlijkt. Dat je bewijst wat je hebt gezegd of wat je je hebt verbeeldt.

Mensen met negatieve gedachten kunnen niet anders dan falen. De pessimist zegt dan achteraf: “Ik wist dat het zou mislukken”. Maar de optimist zegt eigenlijk hetzelfde: “Ik wist dat het zou lukken”. Beiden slagen in hun overtuigingen.

Je moet de dingen eerst mooi zien voordat ze mooi worden. Je kan alleen vinden wat je wil vinden. De Navajo-indianen kennen geen stotteraars, omdat ze het woord stotteren niet kennen. Zij hebben het niet verbeeld, verwoord, dus bestaat het niet.

De meeste mensen praten veel te veel over het verleden. Maar als je praat over wat je hebt gedaan, verzwak je je kansen in de toekomst. Op de vraag wat je beste prestatie is, moet je eigenlijk altijd antwoorden: “De volgende.” Je verbeeldingskracht heeft één vijand: twijfel. Twijfel vergiftigt je besluitvorming. Je bent bang dat je niet in staat bent om je dromen te verwezenlijken. Maar je hebt je leven in eigen handen. Je moet alleen de bereidheid hebben om oude angsten en meningen los te laten. Bij elke verandering onmoet je verzet van je ego. Elk mens draagt de vrees voor verandering – voor het onbekende – met zich mee. Toch is verandering normaal – het is namelijk de enige weg naar vooruitgang. Het is de vrees voor verandering die niet normaal is. ”

Nou, is dit geen mooie afsluiter van 2007 en een mooi begin van 2008?

Ik wens bij deze iedereen een heel prettige jaarwisseling en vooral een 2008 voor succes en geluk!

Relevante categorieëen:

2 reacties | REAGEER >

Ontwerp zelf officiele postzegels voor TNT Post!

TNT Post Postzegel ontwerpwedstrijd

Sinds Janette erop stond dat de Ja/Nee Sticker op de brievenbus verwijderd zou worden, hebben we altijd erg veel ‘post’. Ik vergelijk onze fysieke brievenbus inmiddels met de digitale variant, maar dan duidelijk zonder spamfilter. Het valt me nog mee dat er geen folders over Viagra en penisverlenging tussen de Postbank afrekeningen en blauwe Belastingdienst enveloppen op tafel ploffen. Haast ik me wel om te zeggen dat wij aan geen van alle hiervoor genoemde post-onderwerpen een dringende behoefte hebben.

Laatst kwam ik tussen de papieren spam weer het TNT Post magazine ‘Er is post!’ tegen. Normaal gesproken gooi ik deze ongelezen bij het oud papier maar nu stond ik, net uit bed, te wachten totdat mijn Espresso apparaat mijn fijne espresso had gebaard. Dat mijn aandacht werd vastgehouden, kwam denk ik doordat de voorkant van het magazine ‘…de ontwerper’ kopte.

Blijkt er een erg leuke actie te zijn: ‘Ontwerp zelf de postzegel waar heel Nederland voor kiest!’. Eigenlijk had ik de eerdere ideeen waarbij ik half Nederland aan de achterkant van mijn ontwerp zag likken, al gauw naar de achtergrond verdrongen maar nu kwam die vrije associatie weer terug, vergezeld van de bewuste gedachte dat je, als je deze creatieve ontwerpwedstrijd wint, je wel in de voetsporen van bekende ontwerpers stapt.

Nu kon je al veel eerder persoonlijke postzegels bestellen, voor het magische bedrag van € 6,45 maar als je dat nu doet, ding je dus meteen mee naar de hoofdprijs, het in productie nemen van jouw ontwerp. De actie duurt van een maand, van 8 oktober tot 8 november en er worden vijf digitale Nikon camera’s weggegeven. Mocht je geen zin hebben om zelf te ontwerpen maar wel te als jurylid te fungeren, dan kan dat ook. Van 22 november tot 13 december kan heel Nederland meebeslissen.

Ze verwijzen op de wedstrijdpagina meteen ook naar een mooie site: Iconen van de Post (en klik op de link naar de ontwerpwedstrijd). Hier vind je tips en aanwijzingen, hoe bekende ontwerpers denken over het ontwerpen van postzegels, en wat voorbeeldschetsen. Zeer leerzaam om te lezen hoe andere ontwerpers hun ontwerpproces doorlopen. Ik vond het bijvoorbeeld erg verfrissend en herkenbaar om te lezen dat je een aantal mooie stappen kunt definieren om tot een creatief eindresultaat te komen, maar dat een creatief proces zich vaak helemaal niet binnen dergelijke kaders laat dwingen.

1 reactie | REAGEER >

Huisstijl Verse Inhoud – Contentmanagement en Webredactie in ver(s)gevorderd stadium

Verse Inhoud - Contentmanagement en Webredactie

Janette heeft haar baan als Global Content Manager bij ING Real Estate opgezegd en gaat per 1 oktober a.s. freelance. Een grondig onderzoek in de markt ging natuurlijk vooraf aan deze ondernemende beslissing en de voornaamste conclusie was dat de behoefte aan webredactie-personeel alleen maar groeit. Daardoor is er vooralsnog weinig reden tot zorg. En dat werd gelukkig ook bevestigd door de vele positieve reacties van allerlei interim en detacherings bureau’s waar Janette zich inmiddels heeft aangemeld.

Bij de eerste plannen werd al meteen stevig gebrainstormd over mogelijke namen. Het moest een frisse, verse en hippe naam worden. Nederlandstalig, en zeker niks fouts met ‘web’ ervoor. Het is uiteindelijk Verse Inhoud geworden, omdat deze naam absoluut de lading dekt en het ons al meteen bakken met inspiratie gaf.

Dan is het natuurlijk erg prettig dat je vriend ook wel ‘iets’ met logo’s kan. Zie hierboven dan ook het resultaat van de grafische inspanningen. Drie, redelijk snelle, logo schetsen aan de rechterkant en de al even snel in elkaar gesleutelde Soon Online pagina aan de linkerkant. Het is uiteindelijk het Stempel logo geworden omdat een stempel iets communiceert over hetgene waar het op gestempeld is. Bovendien zijn er talloze offline praktijkvoorbeelden die een perfecte metafoor voor deze digitale dienstverlening kunnen zijn. En de stempel, of sticker, zou bijna een keurmerk kunnen worden. Met de mogelijkheid om het overal en nergens op achter te laten. Mogelijkheden tot Guerilla Marketing te over!

VerseInhoud.nl bevat nu nog alleen maar een afbeelding maar dat gaat snel veranderen. Structuur, vormgeving en teksten zijn al in een vergevorderd stadium. Als freelance webredacteur / contentmanager is het uitermate belangrijk dat je online presentatie goed verzorgd is. Naast goede krachtige teksten zal ook alle kennis en ervaring op het gebied van zoekmachine-marketing en -optimalisatie in de website worden verwerkt.

Ik ben razend nieuwsgierig maar vol vertrouwen over het verloop van dit ‘project’! Dus… op zoek naar een ervaren freelance webredacteur / contentmanager met Tridion ervaring? Stuur Janette dan even een mailtje op: janette@verseinhoud.nl.

2 reacties | REAGEER >

Nieuwe Apple MacBook Pro eindelijk binnen

Apple MacBook Pro 17″ eindelijk in mijn bezit
Verheugd zijn wij, om u via deze toch wat onpersoonlijke weg, op de hoogte te kunnen brengen van de blijde ontvangst van de lang verwachte Apple MacBook Pro 17″.

De daadwerkelijke ‘deliverance’ vond al eerder plaats. Op vrijdag 15 september kwam ik namelijk ‘s middags thuis, om geheel tegen de gecommuniceerde planning (19 sept.) in, plotsklaps een geel/oranje TNT briefje te vinden. Het emotionele effect van dit briefje bleek vergelijkbaar met de Blauwe Envelop van de Belastingdienst. En leuker werd het er met dit TNT briefje ook niet op, laat staan makkelijker. De boodschap kostte me geen geld, wel frustratie, want ‘Afzender: Apple’. En: ‘Onze bezorgers waren vandaag bij u aan de deur maar troffen u niet aanwezig.’. Meteen naar de telefoon gerend om het servicenummer te bellen voor een nieuwe afspraak. De TNT-medewerker stampte mijn hoop op een nieuwe bezorgpoging diezelfde dag nog, meteen door de aardkorst. De maandag erop was de eerstvolgende gelegenheid.

‘s Maandags werd ik wakker met een verjaardag-gevoel. Vandaag was De Dag. Op het TNT briefje stond een bezorgtijd van 11.15u en met al mijn intelligentie had ik bedacht dat de ronde die de TNT-mensch deze maandag zou lopen vergelijkbaar zou zijn met afgelopen vrijdag. Om 10.00u ging echter de portiekbel al en bleek het moment daar. Vol verwachting stond ik al in de voordeur-opening toen de TNT-mensch kwam aanlopen.

Het pakket bleek geen Appelig logo te bevatten, alleen de bijgevoegde pakbon verraadde de kostbare inhoud. Het uitpakken was kort en krachtig maar er zijn gelukkig wel foto’s van gemaakt.

Check deze foto’s op Flickr.com en hier nog even mijn eerdere post over de Chinese levertijden van de Apple.

Weliswaar zijn de foto’s met m’n mobiele telefoon gemaakt maar dat draagt subtiel bij aan het ‘nieuwe’ sfeertje, snap je? Subtiel detail is trouwens het ‘MacBook Pro’-logo dat zelfs in het piepschuim is verwerkt. En beschouw mij als een naieve leek maar ik vind het fantastisch dat bij het aanzetten van de laptop, deze direct alle beschikbare wireless netwerken detecteert. Een bejaarde kan de was doen! Twee keer klikken dus en je surft blij rond. Ik leek in de eerste paar uren ook allerlei mogelijkheden te missen om, voor mij vanzelfsprekende, zaken in te stellen. Maar erg veel wordt door Apple gewoon opgelost. Op slechts een manier, namelijk werkend.

Ik heb er, in die eerste tijd, continue Google bij moeten pakken om allerlei simpele Apple maniertjes door te krijgen. Programma’s de-installeren bijvoorbeeld. Ik heb me suf gezocht naar de-installers. Blijken meestal overbodig. Sleep het programma gewoon naar de bekende Apple prullenbak en klaar! Wel blijft er bij mij dan zo’n vaag gevoel achter. Is alles wel echt weg? En blijft er geen ‘clutter’ achter op die schijf?

Het is nu inmiddels acht dagen geleden dat ik voor het eerst de power-knop indrukte. En is het inmiddels gelukt, met behulp van het de langbekwijlde 24″ Samsung Widescreen monitor (die overigens de helft goedkoper is dan zijn Apple broer) om van de MacBook mijn belangrijkste day-to-day computer van te maken. Nagenoeg alle software die ik op de PC had, heeft ook een Apple variant die minstens zo goed werkt. Mijn mail is weer ouderwets comfortabel ingesteld en loopt binnen via een Microsoft-achtige Outlook variant. Ook de andere Office-voor-de-Mac onderdelen zijn zeer bruikbaar. Beter kan bijna niet!

En om nog even een van de belangrijkste aankoop-reden aan te stippen: mijn kantoor is nu draagbaar en volledig compatibel met concullega’s!

Ik durf me, in dit prille stadium zeker al aan de overbekende uitspraak te wagen: Apple is cooler, mooier en vaak beter werkend dan Microsoft. Zeker voor een designer als ik, :)

Relevante categorieëen:

2 reacties | REAGEER >

Designer Toys – Niet zomaar speelgoed

Designer Toys - Niet zomaar speelgoed

Laatst kreeg ik via een reactie op het forum van SiteDeals.nl de TopTip over design magazine Publish, en vorige week was het dan eindelijk zover! Mijn eerste Publish zat in de brievenbus! Met het blad komt het aantal magazines waarop ik ben geabonneeerd, nu op acht. Laatst, met mijn verjaardag is daar nog het opinieblad Ode bijgekomen. Bizar veel, maar ja… door de doorgaans korte artikelen en de vele afbeeldingen geef ik, in een niet-vakantie-achtige setting de voorkeur aan magazines boven boeken.

Publish is wel lekker dik. Het telt nét geen 100 pagina’s en is helemaal gericht op de Digitale Creatieven doelgroep. In deze editie hebben ze ‘Restyling’ als thema genomen. Restyling van biermerk Amstel door bureau VBAT, restyling van drukkerij Flevodruk, en een artikel over de restyling van De Volkskrant. Super interessant!

Ook Designer Toys zijn onderwerp in deze editie, met de wereldwijde distributie van de Seamour Sheep designer toys van Nederlandse ontwerper Sevensheaven als aanleiding. Sevensheavens bijzondere speelgoed is gemaakt door de in Hong Kong gevestigde Designer Toy producer Crazy Label en is verkrijgbaar in de betere Designer Toy winkels. Naast de fysieke, offline winkels zijn er ook steeds meer online mogelijkheden om de (vaak niet goedkope) kunststof beelden te kopen, bijvoorbeeld bij Kidrobot.com. En er wordt natuurlijk het nodige over geblogd, oa. via Toys-R-Evil (00k op Flickr) en ik kwam bij een klein onderzoek nog het Black Polito project, Toybot Studios en de toffe animaties van Rolitoland tegen.

Een interessante en duidelijk groeiende subcultuur waarbij de grenzen tussen speelgoed en kunst vervagen.

Relevante categorieëen:

2 reacties | REAGEER >

MichielNagtegaal.nl is

…het persoonlijk weblog van freelance senior webdesigner, illustrator, grafisch vormgever en art director Michiel Nagtegaal over design, illustratie, spiritualiteit en andere dingen.

Michiel is beschikbaar voor design opdrachten

Bel : +31(0)6 43 49 1443 of
STUUR EEN E-MAIL >

Doorzoek het weblog

RSS feed van het weblog

Alle weblogartikelen meteen op uw eigen weblog of mobiel?

Follow me on twitter