Persoonlijk Artikeloverzicht

Bedrukken van een t-shirt met je eigen ontwerp is niet nieuw meer

Michiel_Nagtegaal_Design_Weblog_Tshirt_shop_myCamisa

Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Zo. Die inkopper staat alvast.

Daarom, al positief doordenkend op mijn vorige blogpost over bestrijding van de kredietcrisis door het cultiveren van creativiteit, bedacht ik me dat creativiteit ook al vóór de kredietcrisis een duidelijke trend in de maatschappij was. Niks nieuws onder de zon dus.

Veertig jaar geleden bepaalde een producent wat er op de markt kwam. Niet de consument. Fabrieken maakten alléén wat voor fabrieken het meest handige was. Logisch gevolg daarvan was dat de consument op de winkelschappen alleen die producten terugvond die fabrieken gemakkelijk konden maken. Oftewel: “Je mag elke auto uitkiezen als het maar een zwarte Volkswagen is.”. Lees hier meer over in het boek ‘Meatball Sundae’ van marketing guru Seth Godin.

Tegenwoordig gaat het anders. De consument wordt gevraagd waar hij behoefte aan heeft, of die behoefte wordt gecreëerd. Op basis van deze behoefte worden vervolgens de fabrieken ingericht. ‘Customizen’ is een duidelijk voorbeeld van maken waar behoefte aan is. Door steeds betere, goedkopere productietechnieken is het personaliseren van een product mogelijk geworden.

T-shirts zijn een ultiem voorbeeld van ‘customize your product’. Google eens op ‘T-shirts bedrukken‘ en voila, jouw creatieve brainfart ligt een kleine week later in je kledingkast. Er zijn bijzonder veel aanbieders in de markt van customizable t-shirts. Elke, zichzelf respecterende textieldrukkerij heeft inmiddels wel een website of webshop waar je jouw unieke creaties op textiel kunt flatsen.

Daarom was ik ook niet flabbergasted toen ik laatst een e-mail kreeg van Martin Pruim van MyCamisa. Mijn eerste indruk was dat dit de zoveelste goedkope ‘druk-je-eigen-ontwerp-op-een-slechte-kwaliteit-tshirt’ website was. Na wat heen en weer mailen met Martin bleek dat mee te vallen. Het is altijd goed om het verhaal achter een enthousiaste ondernemer te horen:

Allereerst, myCamisa is géén standaard t-shirt bedrukker, waar je je ontwerp kan insturen en hem vervolgens zelf kan kopen. Op myCamisa.nl geven wij onze leden de mogelijkheid om hun eigen gemaakte digitale ontwerpen in te sturen. Deze ontwerpen worden direct (na goedkeurig van de jury) op de website te koop gezet. Iedere keer dat het ontwerp verkocht wordt, verdient de ontwerper een bedrag van minimaal één euro.

Gedurende de eerste week kan er gestemd worden op het t-shirt ontwerp. Na die week gaat onze jury bepalen of het ontwerp een zogenaamde ‘topCamisa’ classificatie krijgt. Als dat het geval is gaat de ontwerper niet één maar twee euro per verkocht shirt verdienen.

MyCamisa is opgericht door Martin Pruim en Thomas Pruim. We zijn neven van elkaar. We zijn met de voorbereidingen ongeveer een half jaar bezig geweest. We hebben myCamisa opgericht omdat we allebij van het grafische vormgeven houden, maar vooral ook van ondernemen. Dit idee is een klein beetje uit Amerika komen overwaaien, maar natuurlijk wel met onze eigen aanpassingen eraan. Wij willen eerst in Nederland en België naam maken, en daarna de rest van de wereld veroveren, :)!

In America heb je namelijk wel bedrijven zoals bijvoorbeeld Threadless met ongeveer hetzelfde principe. Het feit is alleen, dat er daar vanuit honderden shirts een selectie gemaakt wordt, waarvan slechts enkele shirts te daadwerkelijk te koop komen te staan. Voor beginners zal er dus maar een zeer kleine kans zijn dat hun ontwerp daadwerkelijk te koop komt te staan.

Bij ons is dus in principe alles (wat niet discriminerend/pornografisch is) direct te koop. En iedereen kan er dus mee verdienen! Verder zijn er nog verschillende manieren om via de website geld te verdienen, door bijvoorbeeld andere leden aan te brengen.

Voor studenten en vormgevers kan dit dus leuk bijverdienen zijn in de avonduurtjes. Ook voor beginners zit er een duidelijke uitleg bij over wat de eisen en richtlijnen zijn.” aldus Martin Pruim.

Hoewel naar mijn idee de opbrengsten nog niet schokkend zijn, is het een interessant concept. Ik vermoed dat je ook niet moet verwachten om na twee maanden in een Porsche naar de supermarkt te kunnen rijden omdat je ranzig rijk bent geworden van die ene illustratie op dat t-shirt via myCamisa. Het is al lollig genoeg om te bedenken in welke situaties (en op welke plekken) het t-shirt met jouw illustratie terecht komt, :)

Ook de vormgeving van myCamisa zou wat mij betreft meer richting het hippe Threadless getrokken mogen worden, maar dat is persoonlijke smaak. De functionaliteit om een foto van jezelf met jouw myCamisa shirt aan naar de site te sturen, en de cadeaubonnen vind ik wel weer slim gevonden.

Ook was ik bijzonder geïnteresseerd in hun oplossing om aan deelnemende creatievelingen te bewijzen dat hun designs ook daadwerkelijk verkocht worden. Als shop zou je immers kunnen verkopen zonder de betrokken creatieveling uit te betalen. Dat bleken ze goed te hebben opgelost door een uitgebreide statistieken-systeem mét grafiek, in Flash.

Bij mijn eigen webshop Frisvers.nl met illustraties op canvasdoeken van verschillende illustratoren liep ik namelijk tegen dezelfde uitdaging aan. Ondanks allerlei fancy oplossingen, zal het altijd een kwestie van vertrouwen blijven. Natuurlijk heeft het geen enkele zin ermee te sjoemelen. Uiteindelijk werkt zoiets altijd in het nadeel van de shop.

Alles bijelkaar lijkt het dus een goed doordachte t-shirt shop te zijn en zeker het uitproberen waard. Om toch een enigszins evenwichtig beeld te schetsen van wat er momenteel aan T-shirts wordt verkocht, hieronder een beknopt overzicht. Feel free om missende, coole shirt-sites toe te voegen.

Digitransfer
http://www.digitransfer.info/
Zelfs je sneakers kun je hier pimpen!

Shirts and shit
http://www.shirtsandshit.nl/
Bijzonder stoere ontwerpen, moest me inhouden om mijn shirtcollectie niet verder aan te vullen! Bijvoorbeeld met het zeer stoere Zwitsal-shirt.

Spreadshirt
http://www.spreadshirt.net
Zelf een t-shirt webshop openen? Hier kan het. Ik heb hier ooit al eens interessante gesprekken gevoerd. Het opzetten van een eigen shirt shop staat hoog op mijn eigen 2do-list.

Threadless
http://www.threadless.com/
In zo’n overzicht als dit, kon ie natuurlijk niet ontbreken, :)

Vistaprint
http://www.vistaprint.nl
Ok, niet de mooiste site… Maar goed voor het overzicht. En ik wist niet eens dat de lelijke-visitekaartjes-drukkerij ook t-shirts deed?

Shirtcity
http://www.shirtcity.com
Goed alternatief voor Spreadshirt. Of andersom. Nette site van een redelijk grote, internationale organisatie als ik het goed heb.

Relevante categorieëen:

5 reacties | REAGEER >

Design wedstrijd zorgt voor creatieve input tijdens kredietcrisis

Michiel_Nagtegaal_Design_Weblog_Freshcotton_Tshirt_Webshop

Opzouten met die kredietcrisis!

Geen politieke deodorant kan momenteel op tegen het collectieve angstzweet. De transpiratie wordt veroorzaakt door angst voor verlies van baan of centjes. In plaats van adrenaline pompend enthousiasme voor het creeeren van iets nieuws, houdt iedereen de knuistjes stevig om de glimmende euro’s. ‘Laat anderen hun geld maar uitgeven, want misschien heb ik straks nog wel minder…’.

Op het moment dat je bang bent je baan of centjes te verliezen, zie je overal manieren waarop deze angst werkelijkheid zou kunnen worden. Je richt je op gebrek. ‘Ik ga het niet redden! Ik heb te weinig!’ Pfff… en dan nog verbaasd zijn dat je angst werkelijkheid wordt!

Crisis = creativiteit
Natuurlijk zeg ik niet dat je, al positieve mantra’s mompelend met je warme kont op een besneeuwde bergtop moet gaan zitten. Juist in crisistijden worden mensen aangesproken op hun creativiteit. Nu niet meteen naar je Bob Ross schildersetje rennen of plotseling helemaal los gaat met Oud-Hollands punniken. Nee, gewoon de situatie eens omdraaien. Of groter maken. Of juist heel klein. Spiegelen. Uitrekken.

Draai het binnenstebuiten
Ooit bij een Rotterdams webbureau een bijzondere eigenaar/ vormgever tegengekomen. Een vak-idioot in de meest positieve zin. Niet altijd even sociaal-vaardig. Maar… met grote impact op mijn creatieve ontwikkeling!

Toen ik een keer vastliep tijdens het ontwerpen, vertelde hij me dat ik het probleem moest proberen om te draaien, of heel groot te maken. Of juist heel klein. Te spiegelen. Uit te rekken. Of binnenstebuiten keren. Samen hebben we toen, bij wijze van expiriment, het ontwerp ondersteboven gekanteld. Ik was meteen door mijn ‘designers block’ heen.

Door creatief om te gaan met de dingen die nog wel hebt, en bedenkt wat je allemaal zou kunnen doen om er méér van te maken, heb je een hele andere ‘mindset’ dan dat je denkt vanuit beperking.

Ontwerpwedstrijd
Zo kreeg ik de laatste tijd opvallend veel ontwerpwedstrijden op m’n pad. Zo’n wedstrijd is een mooi voorbeeld van bedrijven die op een creatieve manier goedkoop aan creatief design komen. Aan iedereen natuurlijk de keuze om de kostbare tijd te spenderen aan iets waarvan de kans op succes niet altijd even goed af te dwingen is, maar het glas is altijd halfvol! En ik deel graag. Want volgens spirtuele wetten is het zo dat als je iets weggeeft zonder iets terug te verwachten, het almachtige universum er wel voor zorgt dat je het tienvoudige terugkrijgt. Als het universum vervolgens nu bedenkt dat deze lange lijst letters in het tienvoudige aan mij wordt teruggegeven, plan ik bij deze nog een fijne vakantie op het zonnige strand van de Dominicaanse Republiek.

Hieronder een overzicht van drie ontwerpwedstrijden die hopelijk kunnen zorgen voor adrenaline pompend enthousiasme en daarmee een positievere kijk op de wereld. Gaat heen, creeer en spendeer!

Freshcotton – ‘Design your own label’-contest.
Afgelopen zondag 2 maart was de kickoff van de wedstrijd die T-shirt webshop Freshcotton samen met reclamebureau Habbekrats, BNN, Vice magazine en Streetlab organiseert.

Lowlands Festival – ‘Jouw ontwerp op 500.000 servetjes?’
Klein maar fijn en volgens mij niet heel erg gepromoot maar daardoor zeker niet minder leuk; een ontwerp-een-servet wedstrijd! In de nieuwsbrief van Lowlands was er een klein artikel aan gewijd.
“Falafel, Italiaans, een visje, pannenkoeken, ‘heel gezond’ bij Van ‘t Land of gewoon een vette hap? Allemaal lekker! Eén ding heeft al dat eten met elkaar gemeen; je wilt je mond even met een servetje afvegen. Witte servetjes zijn te saai voor woorden en daarom zijn we op zoek naar de creatieve uitspattingen van Lowlanders. Maak een mooi pentekening, potloodontwerp, photoshop of vingerverf ontwerp en mail dit voor vrijdag 29 mei naar viezemond@lowlands.nl en wie weet vind je jouw ontwerp op de servetjes terug! Zie Lowlands.nl voor meer info.”
De nieuwsbrief van Lowlands.

Monskey designer toys – ‘Design your own Monskey’
Toni Massaar blogde er al over. Monskey’s zijn goedkope ‘designer toys’, onder andere verkrijgbaar via de Expo cadeauwinkels en inmiddels blijkbaar een wereldwijde rage. Vergelijkbaar met de ‘collectable’ badeendjes, zijn de monskeys in allerlei kleuren en designs verkrijgbaar. Natuurlijk kon ook een doorlopende design wedstrijd, waarbij je je eigen plastic vriendje ontwerpt, niet uitblijven.

Oudere ontwerp wedstrijden
Ten tijde van het schrijven van deze blogpost zijn er oude ontwerp wedstrijden die inmiddels zijn gesloten maar die in deze competatieve context toch een vermelding waard zijn. Of het nu gaat om het restylen van gebruikte Hema producten, een verjaardagskaart voor het 40-jarig bestaan van Epson, een glasbak van SK Glas, een glazen pui op een NS-station, magazine cover van de VPRO-gids, een auto op Autoblog, of een ouderwets kalender van het International Fun of Animal Welfare (IFAW), een designwedstrijd blijft interessant. Zeker als je als designer niet krampachtig je Wacom pennetje in de knuistjes houdt, maar ook eens andere ontwerp disciplines onderzoekt.

Mocht jij nu nog een uber-coole designwedstrijd weten die hier niet vermeld staat? Laat het dan even weten door een reactie te geven.

Relevante categorieëen:

3 reacties | REAGEER >

Iedereen praat, maar slechts weinigen luisteren echt

Michiel_Nagtegaal_Design_Weblog_Gehoor_luisteren

Wat is dat toch? Waarom praat iedereen zo graag over zichzelf en interesseert het sommige mensen geen kont wat andere mensen beweegt? Voor de goede orde, dit is oprechte verbazing en zeker géén veroordeling of superfrustratie van mijn kant.

Het was altijd wel een ding van me. Dat ik me bewust ben van het feit dat sommige mensen energie lijken ‘af te snoepen’ van anderen. Maar sinds het behalen van mijn Reiki-master graad en Tera Mai 1-inwijding enige tijd geleden, lijkt het me des te meer op te vallen.

Misschien ken je het wel. Vrolijk lachend stap je ergens binnen en binnen vijf minuten zijn de aandelen van je humeur gekelderd en zeker de helft minder waard geworden. Het bewust inbrengen van enige positiviteit door het plaatsen van positieve opmerkingen, lijkt op zo’n moment nauwelijks effect te hebben. Kredietcrisis is zo’n onderwerp. Sommige mensen lijken een egoboost te krijgen van het vertellen van doomscenario’s.

Ook het tegenovergestelde heb ik wel meegemaakt! Dat ik ‘s ochtends helemaal ‘zen’ was, met relaxte muziek aan en warme zonnestralen van buiten. Met katten in de vensterbank die met toegeknepen ogen, helemaal Feng Shui liggen weg te bakken. Vervolgens komt het geplande bezoek van meerdere personen de kamer binnen, en binnen no-time stormt en kolkt de energie als een tornado door het huis.

Aandacht is ook energie. Geef iets aandacht en het groeit. Dat waar jij je aandacht op richt, zal meer worden.

Klinkt zweverig maar ik weet het zeker. Volgens mij geldt hetzelfde met aandacht voor andere mensen. In gesprekken kunnen mensen soms, ook als het een heel rustig gesprek is, alle energie bij je wegnemen. Of juist zo erg versterken dat je even later stuiterend van inspiratie buiten staat, :)

Door relaxed met iemand te praten en vooral ook mee te gaan in zijn/haar verhaal, kun je iemand (on)bewust een boost geven. Vooral dat oprecht luisteren naar iemand en ook doorgaan op wat diegene vertelt, kan heel positief werken. Twee mensen die wel tegen elkaar maar niet mét elkaar praten, zullen er weinig mee opschieten.

Maar hoe vaak hoor je niet dat iemand na een emotioneel gesprek zich stukken beter voelde? Of dat antwoorden op vragen vanzelf kwamen bij degene die praatte? Een goed gesprek gaat ook heel soepel, over en weer.

Niet alle gesprekken gaan soepel over en weer. Met sommige mensen heb je gesprekken die alleen maar energie kosten, simpelweg omdat degene met wie je praat alléén maar over zichzelf praat. Of complimenten vraagt. Of op een andere manier alle aandacht nodig heeft.

De wereld zou nog veel mooier zijn, als iedereen wat meer oprecht naar elkaar zou luisteren, :) Daarom die oprechte verbazing van mij. Er zijn zoveel mooie verhalen en interessante mensen op deze aarde.

Neem een weblog als je persé je verhaal kwijt wil, ;)

Relevante categorieëen:

11 reacties | REAGEER >

25 Design portals met awards en design links ter inspiratie ende vermaek

Michiel_Nagtegaal_Design_Weblog_Tshirt_shop_NewWebPick

MichielNagtegaal.nl staat in de virtuele steigers. Dit (zelfgebouwde) weblog en portfolio is alweer een aantal jaren oud en inmiddels past niet meer bij mijn huidige dienstverlening, kwaliteiten en mindset. De afgelopen jaren als Freelance Senior Designer hebben duidelijk hun creatieve vruchten afgeworpen, maar die vruchten zijn nauwelijks online terug te vinden. Dat is ook wel te begrijpen als je elke keer in HTML en PHP-code moet rommelen om een los screenshotje toe te voegen. Dus een zoektocht naar een geschikte technische partner is in volle gang.

Ondertussen klus ik zelf hard door om de laatste hand aan de nieuwe vormgeving te leggen. Niks is lastiger als Art Director om voor jezelf te ontwerpen en inspiratie komt en gaat daarbij. In een dergelijk project zijn er soms dagen dat je bijna niet slaapt van alle ideeën en soms is de combinatie van cafeïne en discipline nodig om de motor achter het pixelschuiven te laten draaien.

Ik blijf dat fenomeen inspiratie een vaag ding vinden. Ik zie het vaak als de klep op een uitlaatpijp van een grote vrachtwagen. Soms kan dat ding in één keer open slaan doordat je iets bijzonders ziet, hoort of proeft. Inmiddels heb ik mezelf aangeleerd om naast voldoende slaap, cafeïne en discipline ook een leuke privé-bibliotheek aan designboeken te raadplegen en regelmatig te surfen langs de vele designsites die het internet anno vandaag rijk is. In twee vorige posts stipte ik het delen van kennis op internet aan. Vandaag bedacht ik me dat ik mijn design bookmarks best zou mogen delen.

Dus dat heb ik hieronder gedaan in een mooi overzicht met in totaal 25 design portals met bakken aan dagelijkse designlinks die ik in meer of minder mate gebruik om de creatieve deksel van de hersenpan te halen, en te laten.

Ik wens jullie veel plezier met klikken en brainstormen. Mocht je in het onderstaande overzicht nog een linkie of twee missen, geef die dan even via het mini-formulier onder deze post aan!


Nineteeneightythree.com

http://www.nineteeneightythree.com/
Blijkbaar is deze designportal al online sinds 1983. Ik kende ‘m niet in elk geval.

Nineteeneightythree.com - Catching design since 1983 - Design portal with design links


Adobe | Site of the day

http://www.adobe.com
Ik moest even zoeken naar deze aloude bekende maar hij zou in een dergelijk design links overzicht niet mogen ontbreken.

Adobe Site of the Day - Design portal with design links - inspiration


Altpick.com

http://altpick.com/
Altpick.com is cool.

Altpick.com - Design portal with design links - inspiration inspiratie


American Design Awards
http://www.americandesignawards.com/
American Design Awards zijn cool.

American Design Awards - Graphic and Web design awards and competitions - San Diego California


Coroflot.com
http://www.coroflot.com/
Coroflot is cool.

Coroflot design jobs and portfolio’s - Design portal met design links ter inspiratie


Dark-i.com
http://www.dark-i.com/
Dark-i is cool.

Dark-i - A website designer archive with website designs and inspirational links


Design-links.nl
http://www.design-links.nl/
Nederlandstalige designlinks portal die er lekker Web 2.0 uitziet.

Design-links.nl - Dagelijks nieuwe design websites - Design portal


DesignCharts.com
http://www.designcharts.com
Flashy design Top 40 overzicht.

Design Charts - Weekly Top 40 Design Charts - Best Website Designs updated weekly


Design in Europe
http://www.designineurope.eu
Zeer volledige site over design in Europa.

Design in Europe eu - design webdesign illustration photography in Europe - portal


Design is kinky
http://www.designiskinky.com/
Ook deze site loopt al weer enige tijd mee en mag tot de ‘verplichte kost’ worden gerekend.

Design is Kinky - Bringing you design and art goodness since 1998! - Design and art portal


Designlicks.com
http://www.designlicks.com/
Hoe creatief wil je het hebben?

Design licks - Webdesign awards - The greatest websites around the world - How creative can you get?


Design meltdown

http://www.designmeltdown.com
Zeer uitgebreide designsite. Tip: alleen bezoeken als je veel tijd hebt, :)

Design Meltdown - Design elements - trends and problems in web design - portal met links


Fadtastic
http://www.fadtastic.net/
Meer een blog en zoals ze het zelf noemen: ‘a multi-author web design trends journal’. Whatever!

Fadtastic - a multi author web design trends journal - design portal


The Favourite Website Awards (FWA)
http://www.thefwa.com/
Reus onder de design reuzen!

Thefwa.com - Favourite Website Awards - Design portal with design links - web awards at the cutting edge


Gouw.nu
http://www.gouw.nu
Of het een ‘grafisch orgasme’ is, zoals ze zichzelf noemen valt te bezien. Maar een zwarte parel is het wel, :)

Gouw.nu - Graphic Orgasm Ultimate Web portal - Site design and web graphics


K10K – Kaliber 10000

http://www.k10k.net/
Uitgebreide site met de ronkende subtitel ‘The Designers Lunchbox’. Fantastisch!

K10K.net - Kaliber 10000 - The designers lunchbox - design portal with inspirational links


Moluv
http://www.moluv.com/
Net sijtje wel in een bijzonder grid opgemaakt. De verse links zijn erg vers.

Moluv - The world’s best web design - Today’s best looking web sites - Design portal


Netdiver
http://netdiver.net/
Strak vormgegeven website.

Netdiver.net - Netdiver - Design anywhere and digital culture magazine


NewWebPick.com
http://www.newwebpick.com/_webpick/webpick.php
Er zijn maar weinig design portals waarvan de bookmark zich in de warmte van mijn Firefox browserbalk mag wentelen maar dit is er zeker één van!

NewWebPick - E-magazine - gallery portfolio connection designer art animation digital art graphic artist flash


Pagecrush.com

http://www.pagecrush.net/
Kende jij deze? Ik niet, tot voor kort dan.

Pagecrush - Inspirational design hub - design portal with links - Oneduo creative


Quandtnet.de
http://www.quandtnet.de/
Helemaal geen verkeerde site van onze kuilen gravende oosterburen.

Quandtnet.de - digital art magazines and web design gallery


Smashing Magazine

http://www.smashingmagazine.com/
Als je deze nog niet kende…

Smashing Magazine - Graphics design Showcases Inspiration Fonts How-to CSS Freebies Tutorials Jobs forum


Styleboost.com

http://www.styleboost.com
Eén van mijn persoonlijke, eeuwenoude favorieten!

Styleboost.com - Showcasing outstanding websites since 2001 - Design portal


Webdesign-awards.com

http://www.webdesign-awards.com/webdesign/index.php?lang=en
Volgens mij waren de domeinen op want elke ander combinatie van de woorden ‘web’, ‘design’ en ‘awards’ was gezien deze domeinnaam blijkbaar al vergeven.

Website Design Awards - Flash and CSS Design Awards - Portal with links


Websitedesignawards.com

http://websitedesignawards.com/
Blijkbaar staan hier zoveel goede links op dat er geen ruimte weer was voor een logo.

Websitedesignawards.com - Flash and CSS Design Awards

Dat waren ze. Nogmaals: als je een goede site in bovenstaand design portal overzicht, laat het me dan hieronder even weten.

2 reacties | REAGEER >

Knorr.nl, risotto en waarom de ‘Less is more’ design strategie niet altijd opgaat

Michiel_Nagtegaal_Design_Weblog_Tshirt_shop_Knorr_Soep_Unilever

De laatste twee maanden heb ik de reistijd naar mijn werk drastisch ingekort tot iets minder dan 20 seconden. Dat zou best iets te maken kunnen hebben met de reisafstand. Die is namelijk eveneens drastisch ingekort. Tot 20 meter. Dat vind ik erg prettig want files, parkeerproblemen of uitvallende en/of overvolle treinen met natte jassen, overmatig after-shave gebruik en slecht nieuws op dun papier ben ik, in die kleine 20 meter naar mijn computer, in de afgelopen acht jaar in deze gemixte samenstelling nauwelijks nog tegen gekomen.

Natuurlijk; adrenaline stuwende bureaustoelraces, strategisch-tactisch overleg met lichtbruin ‘koffiewater’ bij de koffie-automaat en drie keer per week vette slagroomtaart als er wéér iemand jarig is, heb ik hierdoor jammerlijk moeten ‘missen’. Over eten gesproken, mijn lunch is, hoewel ook drastisch ingekort, wél verbeterd.

Knorr Risotto
Drastisch inkorten is erg modern en helemaal van deze tijd. Less is more! More trouble in het geval van de AEX-beurskoersen maar om het positief te houden, more time als het gaat om koken. Op onze huiselijke menukaart staat al jaren, met stip op eenzame hoogte, de Knorr Risotto. Waar vriendin Janette beweert in vroegah tijden Mario op de Nintendo achterstevoren, 0ndersteboven blind te hebben gespeeld, zo kan ik dat met Knorr Risotto. Eindeloos geduldig wacht ik nog op een lucratieve film-aanbieding voor een Risotto-versie van Tom Cruise’s Cocktail maar tot die tijd hak, bak en sudder ik ons met weinig respect voor het traditionele rollenpatroon, maar zonder fout keukenschort supersnel naar een overheerlijke Risotto.

Graag zie ik niet Tom Cruise in de aftiteling van de eerdervernoemde Risotto-versie van Cocktail staan maar, ondergetekende. Hoewel de credits voor deze overheerlijke ‘Italiaanse’ maaltijd natuurlijk naar Knorr gaan. Die hebben het goed voor elkaar met de rood-witte, kartonnen verpakkingen van Wereldgerechten. Het zacht pruttelende eindresultaat na een klein half uurtje achter het gasfornuis ruikt en proeft alsof maffiabaas Don Corleone elk moment kan binnenstappen bij ‘die Mamma’, maar elke gezonde Hollandsche jongen zou weinig moeite moeten hebben met de snelle bereiding van deze Italiaanse klassieker.

Smeuïge fotografie
Interactief Rotterdams webbureau Suntzu had wel iets meer dan een half uurtje nodig om mijn Photoshop ontwerpen voor de vernieuwde Knorr.nl website om te zetten naar een volwassen website. Dat is niet zo gek, websites zoals dit komen niet uit rood-witte kartonnen verpakkingen. Het resultaat is goed doordacht. Een belangrijk probleem met de oude site was dat de ronde vorm niet echt praktisch was om veel content kwijt te kunnen. Dat is opgelost door de uitbreidingsmogelijkheid naar onderen. Bovendien miste het smeuïge fotografie om de ‘lekker eten’-uitstraling te krijgen die zo belangrijk is om voeding te verkopen. De fotografische curve aan de zijkant zorgt voor de benodigde sfeer, zonder al te veel ruimte te pakken van de belangrijke content. Bovendien zorgt het tegelijkertijd voor iets waar ik me graag sterk voor maak in een website-ontwerp; unieke en herkenbare elementen in de vormgeving.

‘Less is more’ design filosofie niet van toepassing
In navolging van eerdere freelance opdrachten voor Suntzu van o.a. Canon, Bertolli, Ola en schoonmaakbedrijf Hago was Knorr wederom een interessante opdracht. De uitdagingen en wensen van Unilever waren vooraf goed in kaart gebracht. Als je vervolgens als webdesigner / art director het vertrouwen van de opdrachtgever krijgt om vrij onderzoek te doen, dan betaalt zich dat aan het eind van het project dubbel en dwars terug. Een goede designstrategie en een ruime eerste conceptfase faciliteren dit onderzoek naar alle mogelijkheden. Bij oplevering zorgde dit voor een veel beter onderbouwd eindresultaat. Less is more, was hier duidelijk niet van toepassing.

3 reacties | REAGEER >

Nieuw betaalbaar webwinkel keurmerk ‘Thuiswinkel Keurmerk’ ook betrouwbaar?

Michiel_Nagtegaal_Design_Weblog_Webshop_Thuiswinkel_keurmerk

De Nederlandse Thuiswinkel Organisatie, kortweg Thuiswinkel.org is duur. Bovendien zijn er tegenwoordig tal van alternatieven. Die alternatieven (Safe2Shop, Qshops, en mkbOk) doen volgens Paul Homan van Thuiswinkel Keurmerk echter ook niet meer dan logo’s plakken en doorverwijzen.

‘Thuiswinkel.org is een halve verzekeringsmaatschappij. Een aantal ondernemers vindt de contributie wat te gortig’, aldus Homan. ‘Wij helpen nieuwe leden gratis bij het opstellen van goede Algemene Voorwaarden en we certificeren ze vervolgens met ons keurmerk’. En dat allemaal voor de scherpe prijs van €7,50 per maand! Het Thuiswinkel Keurmerk claimt het vertrouwen in de thuiswinkelbranche te vergroten.
Zou de thuiswinkelbranche ook haar vertrouwen in Homan willen vergroten?

Homan: ‘Via periodieke keuringen, die niets extra kosten, houden we in de gaten of de webwinkel blijft voldoen aan de juridische eisen.’ Naast een onderscheid op prijs zegt Thuiswinkel Keurmerk zich ook op juridische expertise te onderscheiden. Het keurmerk schijnt een aanhangsel van Homans eigen juridisch adviesbureau Quality Mark te zijn. Gunstig: de jurist stelt dat hij ‘om redenen van maatschappelijk en commercieel belang’ in de komende periode alle bemiddelingsverzoeken van zowel consumenten als webwinkeliers zal honoreren, lid of geen lid. Zo hoopt Homan de bekendheid van zijn organisatie te vergroten en nieuwe leden aan te trekken. ‘Want zonder leden heeft een keurmerk geen waarde.’

Dat gaan wij dus voor mijn binnenkort te starten webshop bouwer Frisversewebshops even fijn uitzoeken!

Relevante categorieëen:

14 reacties | REAGEER >

Huisstijlen en logo’s pagina in portfolio krijgt kleine Pokon-injectie en aanvulling

Michiel_Nagtegaal_Nieuwe_logos_in_huisstijl_portfolio

Leuk man, zo’n weblog / portfolio! Het is net als met nieuwe planten. Als ze net vers uit een tuincentrum komen en ze staan, compleet met pot, een beetje stralend groen te zijn in je huiskamer, dan is het helemaal geweldig. Dan kun je er zelfs een bruin-geurende espresso bij pakken om vervolgens met de bijpassende kat gezellig op de bank naar je nieuw verworven plant gaan zitten staren. Geweldig!

Nu het onderhoud nog… Als dit weblog annex design portfolio een plant zou zijn, zou het een groene zijn. Met veel grote ‘hit me’ roepende stekels. Een cactus dus. Soms zijn er periodes dat ik het blog wat meer Pokon geef, waar het dan meteen weer even van opbloeit. Om vervolgens weer maanden droog te staan.

Vanavond heb ik het portfolio-gedeelte ook weer een kleine ‘Pokon’-injectie gegeven. De laatste tijd kreeg ik veel aanvragen voor het ontwerpen van logo’s en huisstijlen. Logo’s zijn interessante projecten. Zeker als de klant bereid is de, altijd onderschatte, arbeidstijd netjes marktconform te waarderen. En als je portfolio met deze ontwikkelingen meteen kan ‘meegroeien’ ben je als designer lekker bezig. Vandaar de drie nieuwe logo’s op de huisstijlen en logo’s pagina van het portfolio-gedeelte. Bij elk logo heb ik geprobeerd ook de relevante tussenstappen te laten zien.

Ik heb er nog meer waarvoor ik graag applaus ontvang maar door drukke werkzaamheden moest deze meest recente update al in de nachtelijke uren gebeuren, laat staan dat de site nu meteen weer helemaal bij is. To be continued dus…

1 reactie | REAGEER >

XXX legs – Knikkende knieën-kunst van Ian Aleksander Adams

Knees are weird - Artist Ian Aleksander Adams
Nee, dit zijn niet mijn knieën! Ook wordt Michielnagtegaal.nl géén pornosite voor fetishisten van mannenknieën. Hoewel… zou daar een beetje markt voor zijn?

Toen kunstenaar Ian Aleksander Adams een foto van zijn knieën naar een website voor zelfportretten stuurde, werd zijn inzending gecensureerd wegens aanstootgevendheid. Dat kon hij niet zomaar laten passeren. Op zijn site Kneesareweird.com doet hij nu een oproep om foto’s of tekeningen van knieën op te sturen. Deze knieëngalerie moet uitmonden in een boek en een expo die de diversiteit ervan aantoont. Alle exemplaren zijn welkom; je eigen knieën, die van je vriendin of vriend, je buurman, hond of zelf gemaakte.

Dit is wat Ian Aleksander er zelf over zegt:

Why knees?
They are an under-represented body part. I’m extremely self conscious about my knees, and I don’t know why. In specific, I posted an image of my knees to a self portrait community, and was asked to censor it, because it was somehow offensive. This amazed me, because my knees are awkward, but it never occurred to me that they might be offensive. There is something about knees, and hopefully, by putting this together, we can figure out a little more about them.

They are also intended as a launching point. They can directly remind us of things: distance from our head, the idea of hiding a body part, feeling ashamed or amazed/confused/bored by our own bodies. They could more abstractly inspire ideas of supporting, joining, bending.

Naar mijn idee past dit een beetje in de serie waarin ook de toiletpotten-fotoverzameling voorkomt. Het roept bij veel mensen ongetwijfeld weer de bekende vragen over het nut van dit soort kunst op.

Relevante categorieëen:

geen reacties | REAGEER >

Yearbookyourself.com – Bekijk jezelf in een Amerikaans jaarboek

Yearbook Yourself
Hoewel wij Nederlanders geen echte ‘yearbook’-traditie hebben, is deze Flash website, Yearbookyourself.com best grappig. Het biedt je de mogelijkheid een pasfoto van jezelf te uploaden en deze vervolgens te bekijken in een jaarboek met de kleding en haardos van een flink aantal jaren (1958 -2000). Vooral leuk en het beste op waarde geschat op Hyves of in ieder geval tijdens een kantoorborrel sessie op een vrijdagmiddag.

Uiteraard kun je de foto bewaren en doorsturen naar vrienden. De boel wordt ‘gesponsord’ door allerlei retailketens zoals H&M en Bloomingdale’s.

Relevante categorieëen:

geen reacties | REAGEER >

Woordkaas.nl – Nieuwe Nederlandse woorden door Meulman en Luycx

Woordkaas.nl - Selectie nieuwe Nederlandse woorden die past in de verbale traditie van Koten & De Bie en Opperlans

Hilarisch en fantastisch, dat goochelen met de Nederlandse taal! Hou ik van! De website Woordkaas.nl werd, net als mijn eerdere post over de New Yorkse ‘bubbles’ van Ji Lee gevonden in de vijfde editie van designblad Items maar onderstaande kon ik hier gewoon niet onvermeld laten.

Wat dacht je van geniale taalvondsten als: ‘Frans Anders. Niet alleen de voornaam is anders’, ‘Hans van Oranje. Alleen de achternaam is voornaam’, ‘Explositie’, ‘Gebroken Pools’, ‘Beter opgeruimd dan netjes’, ‘Geef flitser de ruimte’ en ‘Kami kaasje’.

Het is woordkaas. Een selectie nieuwe Nederlandse woorden die past in de traditie van Van Kooten en De Bie en Opperlans, ook wel ‘recreataal’ genoemd. Het idee is van graffiti-kunstenaar, creative director, grafisch ontwerper, kalligraaf en letter/woordfan Niels ‘Shoe’ Meulman (waarover ik ook al eerder heb geblogd: “Calligraffiti van Niels ‘Shoe’ Meulman“) en betekenisfan en copywriter Joep Luycx (Buro Van Ons).

Vlak nadat ze elkaar leerden kennen bij reclamebureau FHV/BBDO was Luycx jarig. Hij kreeg van Meulman een taalconstructie cadeau: ‘Het omgekeerde van een waarheid is ook waar’. Het werd de start van een acht jaar lang durende sms-dialoog. Meulman en Luycx selecteerden uit de honderden woorden die ze elkaar in die tijd sms’ten de beste voor de Woordkaas website.

“In een woord zitten vaak zoveel betekenissen: een grap, een verwijzing, een spitsvondigheid, associaties. Taal is er enerzijds om dingen te structureren, anderzijds is het spel met woorden een soort paralelle wereld die zich gedraagt als een pretpark of een doolhof” vertelt Luycx. Er staan nu 280 woorden op Woordkaas.nl, ingedeeld in categorieën. Bezoekers worden uitgenodigd om hun eigen woordkaas toe te voegen. Wellicht komt er een prijsvraag voor de beste inzendingen.

Persoonlijk kan ik hier altijd helemaal ‘blij van woorden’, :) Het maakt het lezen zoveel leuker, minder serieus en zet bovendien aan tot denken! Het is erg knap van Niels Meulman dat hij taal en beeld in zijn creatieve uitingen zo goed weet te combineren. Ook ik zou meer met taal willen doen. Had het daar laatst, tijdens een gezellig etentje, nog met LOI copywriter / fotografe en ‘schoonzus’ Sandy van Tol over. Echter, ik wil mezelf behoeden voor een belangrijk risico van een dergelijke creatieve combinatie, namelijk om beide zaken maar half te doen.

Relevante categorieëen:

2 reacties | REAGEER >

Thailand vakantie in Bangkok, Koh Samui, Chiang Mai en Koh Chang

Thailand vakantie Michiel Nagtegaal - Bangkok - Koh Samui - Chiang Mai - Koh Chang
We zijn de Hollandse Albert Heijn wel gaan waarderen na ons 23 dagen-durende luxe backpack avontuur in Thailand. Niet dat we druppelende heimwee hebben gehad naar mistig poldergras met herkauwende koeien maar naar mate mijn bruin-rode porieen meer en meer curry en ‘sticky rice’ dampen produceerden, flisten er wel regelmatiger heldere visioenen van bruin AH Mediteranee brood met BlueBand boter onder Hollandse gatenkaas aan mijn hongerige geestesoog voorbij.

Geen georganiseerde vakantie, wel zo prettig
Het was een bijzondere vakantie. Vakantieplanning is voor controlfreaks, dus wij wilden liever op de bonnefooi. Wat is de herkomst van dat jeukende woord ‘bonnefooi’ trouwens?
Net als twee jaar geleden bij een ongeorganiseerde rondreis door Maleisie stelden we ons ook dit keer met een ‘open mind’ op maar het werd toch anders dan verwacht. Die ‘open mind’ is bij dit soort ongeplande zaken natuurlijk wel nodig. Zeker als de planning van een Thailand vakantie niet veel verder gaat dan drie dagen Bangkok in het River Side Menam Hotel middels een startpakket van Fox vakanties. Daarmee weet je één ding zeker; je vliegt terug op een vooraf bepaalde datum vanaf een vooraf bepaalde plek. The rest is up-to-you. Wij vinden het in ieder geval ideaal, want je kunt langer op een zonzeeig Bounty eiland blijven als je dat wilt, en sneller weg als de vibes van een plek niet bevallen.

In ons geval was een terugvlucht met Eva Air vanaf het internationale vliegveld van Bangkok op 7 augustus het enige dat zeker was. Dat Thaise vliegende bussen complex is erg nieuw, bijzonder groot en gebouwd onder mooie architectuur maar toch niet helemaal ideaal om drie weken te blijven vliegtuigspotten. Vandaar dan maar het vijf sterren Ramada Plaza River Side Menam Hotel. Fijn gesitueerd aan de Thaise versie van de Maas; de Chao Praya rivier.

Tuk-tuk ritten en ‘tailor shops’
Natuurlijk hebben we in Bangkok in een snorrende Tuk-tuk gezeten. Je weet wel, zo’n kleurrijke driewieler-scooter inclusief dak, die zich in het chaotische verkeer van de 11,7 miljoen inwoners tellende hoofdstad van Thailand, vooral niet gehinderd door enige verkeersregel en met veel getoeter + doodsverachting tussen alle gekleurde taxi’s, scooters, vrachtauto’s en normale auto’s begeeft. De prijs voor zo’n doldwaze Tuk-tuk-rit staat nooit vast, stevig onderhandelen is een must en wij zijn door bijzondere ervaringen erachter gekomen dat als de prijs bijzonder laag lijkt, je er vervolgens zeker van kunt zijn dat je bij een ‘tourist trap’ wordt afgezet. Zo’n toeristenval is in Bangkok of een zgn.’tailor shop’ waar je voor relatief weinig geld maatkleding kunt laten maken of een juwelierszaak of één of ander suf handicraft fabriekje. De Tuk-tuk-chauffeur vraagt regelmatig tijdens de rit of je hem uit de brand wilt helpen door één minuut in zo’n shop te verblijven. In ruil daarvoor krijgt hij namelijk van de shopeigenaar een ‘gasoline ticket‘ waarmee hij de brandstof voor z’n scooter-taxi-vehikel betaalt. De eerste keer wil je hem best helpen. Echter door de horden, bij binnenkomst plotseling tot leven gewekte verkopers die meteen op je nek springen en doen of ze je beste vriend zijn, wordt het verblijf altijd ‘iets’ langer dan de beloofde één minuut. Maar hé, wat zijn die tien minuten nou op een vakantie van drie weken? Die positieve instelling verdwijnt echter snel als je drie keer op een dag bij zo’n tent wordt afgezet, zelfs als je van te voren aangeeft dat je daar geen behoefte aan hebt. Geef je het aan voor je in de driewieler stapt, verdubbelt de prijs en start het onderhandelen opnieuw.

Sowieso vonden wij Boedhistisch Thailand veel toeristischer en commercieler dan Islamitische zuiderbuur Maleisie, waar we twee jaar geleden met een huurauto van Avis doorheen zijn gesjeesd.

Natuurlijk zijn de gouden tempels en oranje monnikken best interessant. Maar na drie tempels en twintig monnikken heb ik het wel weer gezien. Volgens een taxi-chauffeur die tot mijn verbazing (en bij hoge uitzondering) nog redelijk Engels sprak, is 95% van de bevolking in Thailand Boedhistisch. Mooi hoor maar wij merkten daar bar weinig van. Behalve dat de gemiddelde Thai (zeker in Bangkok) meer bezig is met de verlichting van jouw portemonee, dan met zijn eigen spirtuele ontwikkeling. Begrijp me niet verkeerd, ik snap ook best dat iedereen probeert zo comfortabel mogelijk te leven en als een rijke toerist in jouw ogen gemakkelijk wat geld kan missen, dan probeer je van alles om dat geld jouw kant op te laten rollen. Maar, en misschien komt het door mijn zojuist bereikte wijze leeftijd van 34, dat toeristische komt op een gegeven moment wel behoorlijk m’n neus uit.

Shopping in Bangkok
Shoppen kun je in Bangkok tot je er bij neervalt. Ik heb nog nooit, en zelfs niet in Amerika of Canada, zulke grote winkelcentra bij elkaar gezien! Prettig: elk winkelcentrum heeft een duidelijke doelgroep. Er zijn er veel zoals het Siam Paragon Shopping Centre, die grote winkels van alle grote high-end fashion merken als Prada en Gucci in huis hebben.
Zelfs een Lamborghini koop je er in het winkelcentrum. En alle belangrijke winkelcentra zijn, handig, met elkaar verbonden via een zogenaamde Skywalk, een breed betonnen voetpad op pilaren boven de weg zodat je geen last hebt van het verkeer dat beneden vaststaat in de 24 uurs file. Janette werd in deze winkelcentra helemaal enthousiast omdat de prijzen voor designerkleding dratisch lager liggen dan in Nederland.

In deze ‘malls’ met glimmende vloeren, veel chroom en hagelwitte portiers bij de ingang, zie je ook veel toeristen en de wat rijkere bovenlaag van de Thaise bevolking. En voor afwisseling in spijzen zijn er ook allerlei grote Amerikaanse foodketens zoals Sizzler, McDonalds en Burger King te vinden.

Ko(h) Samui
Na het overvolle, chaotische en stinkende Bangkok vol uitlaatgassen hebben we de rust van een ruisende branding opgezocht in het zuiden, namelijk op het eilandje Koh Samui. Het is een klein duikerseilandje met eigenlijk maar één belangrijke slecht onderhouden tweebaans-rondweg waar aan alle barretjes en restaurants te vinden zijn. Het bleek nog wat toeristischer dan wij dachten maar de winkels, barretjes en restaurants geven ‘s avonds wel het nodige vertier. Wij zaten er in het Amari Palm Reef Resort/ Hotel. Super kamers, prima zwembad, goed strand en lekker ontbijt. Al met al dus niks mis mee en we hebben er dan ook een paar zeer relaxte dagen doorgebracht.

Er zijn er een aantal mogelijkheden om er te komen: met het vliegtuig landen op het vliegveld van Samui of over land rijden naar de ferry pier in Surat Thani of met een directe binnenlandse vlucht vliegen op Surat Thani en daar de ferry naar Koh Samui pakken. Wij kozen voor een vlucht op het kleine ‘internationale’ vliegveld Surat Thani. Dat bleek achteraf de ‘wat langer durende’ optie. Op de kaart lijkt het vliegveld Surat Thani namelijk dicht bij de pier te liggen, in werkelijkheid is dat toch ‘een eindje’ rijden.

Na landing op het vliegveld zijn we in een koele minivan naar een benzinestation annex busstation gebracht. Daar hebben we drie kwartier onderuitgezakt moeten wachten totdat een grotere lijnbus in een kleine twee uur ons al hobbelend richting de ferry pier bracht. Het maakte de reis in ieder geval goedkoper en zeker veel interessanter maar als je gaat voor snel en comfortabel, dan is een directe vlucht op het vliegveld van Samui als betere optie aan te raden.

Chiang Mai
Vanaf zuidelijk eiland Koh Samui zijn we, met een korte tussenstop op Bangkok doorgevlogen naar het 700km noordelijker gelegen Chiang Mai. Met ruim 700.000 inwoners is het de tweede grote stad van Thailand, ligt het wat hoger boven de zeespiegel en is het er een stuk koeler. Iets wat wij, na warm en vochtig Bangkok en zonnebrand slurpend Koh Samui helemaal niet erg vonden! Hoewel we, net als in Bangkok, zes rijen dik chaotisch, toeterend, uitlaatgassen producerend verkeer verwachtten, bleek dat hier redelijk mee te vallen. Bovendien waren de mensen die wij hebben gesproken vriendelijker, rustiger en duidelijk minder op ons geld uit.

Hier hebben we een aantal ultieme dagen doorgebracht in design hotel DusitD2. Wat een waanzinnig mooi hotel is dat! Misschien komt het omdat Janette interieurstyling-queen is en ik mezelf als designer toch ook nog enig gevoel voor vorm en kleur kan toerekenen maar Dusit D2 was helemaal ons hotel. Fantastisch, perfect op elkaar afgestemd interieur maar vooral ook goed, Engels-sprekend personeel, een uitstekende culinaire kaart en een prima service. Het zwembad zou voor een detail-fetishist het enige minpunt kunnen zijn. De bak met water is wat klein en heeft een kale muur rondom. In Viva magazinecover stijl hier onze vijf D2 pluspunten: 1) Honderd meter vanaf de overbekende Chiang Mai Night Market and Bazaar, 2) DVD speler op de kamer (koop voor ong. €2,- een DVD-tje en je hebt een gezellige chill-out avond op je hotelkamer), 3) Elke dag ligt er in de transparante oranje kubus op je kamer een bijzonder cadeautje, 4) Uitstekend verzorgd ontbijt, menukaart en keuken en 5) een bijzondere design douchecabine, helemaal uit glas opgetrokken met een prima douchekop.

Verder hebben we in Chiang Mai, wat hoger in de bergen het tempelcomplex Wat Doi Suthep bezocht. Een prima aanrader. Het is behoorlijk groot met mooie gebouwen en uiteraard tempels, tempels en… tempels. Toen wij er rondliepen was het super rustig en hebben we bijna geen toeristen gespot. Chiang Mai ligt in een vallei met rondom groen beboste bergen met maar liefst 12 watervallen waarvan wij de grootste, de Mae Sa Noi waterfalls ook hebben bezocht. Begrijp me niet verkeerd, watervallen zijn echt bijzonder om te zien (ik vraag me altijd af wie de kraan gaat dichtdraaien, :)) maar als je de Niagara Waterfalls in Canada hebt gezien, is elke andere waterval een sprinklertje. Grappig om te zien maar ik zou er geen lekkere Starbucks ‘doubleshot’ espresso voor laten staan.

Chiang Mai Zoo
Ook de Chiang Mai Zoo mocht zich verheugen in ons koninklijk bezoek. De dierentuin is jammer genoeg niet te vergelijken met dierentuinen als Artis of Blijdorp in Nederland. De hokken in de zoo zijn klein, de bewegwijzering slecht en wij kregen allebei niet echt het gevoel dat er bijzonder goed voor de dieren wordt gezorgd. In de zoo zijn twee pandaberen de belangrijkste attractie, elk in een eigen hok. Bijzonder om deze beesten van zo dichtbij te zien want zelfs in Europa schijnen ze niet veel in dierentuinen voor te komen. Chiang Mai Zoo organiseert ook een ‘night safari’, die wij hebben laten schieten maar die misschien wel de moeite van het uitzoeken waard is.

Patara Elephant Farm: trek een dag op met jouw eigen olifant
Eén van de absolute hoogtepunten van onze vakantie in Thailand is de dag die we hebben doorgebracht op de Patara Elephant Farm vlakbij Chiang Mai. In het Dusit hotel hebben we de eerste dag meteen een aantal brochures en flyers van excursies in de omgeving meegepakt. En in eerste instantie wilden we één van de vele andere olifantenritten boeken, totdat ons oog viel op de flyer van de Patara Elephant Farm.

Deze vonden wij veel interessanter omdat je een hele dag met ‘jouw’ persoonlijke olifant optrekt. Daarbij maak je kennis, geeft hem zelf eten, maakt ‘m zelf schoon en maakt meerdere ritten op z’n nek (zonder stoeltje of iets!). Veel directer contact met de olifanten dus. Veel andere organisaties die olifantenritten in Thailand aanbieden, hebben een ritje van hooguit een uur in een soort van stoel op de rug van de olifant. Dit is compleet anders. Voor mij was het ook belangrijk om te lezen dat de farm er in eerste instantie is om de olifanten een goed leven te geven en te zorgen voor voldoende nageslacht en zo te voorkomen dat het aantal olifanten verminderd. Toeristen en het commerciele gedeelte van de farm komen bij de Patara Elephant Farm duidelijk op de tweede plaats.

Dat werd nog eens duidelijk toen Janette de avond voor de excursie flink last kreeg van maagpijn en diarree. Uiteindelijk heb ik daarom beneden in de lobby van het hotel, toen Pat (de eigenaar van de farm) ons op kwam halen, de excursie twee dagen moeten verplaatsen. Pat ging niet direct weer weg, vond het oprecht heel vervelend voor Janette en we hebben nog even zitten praten over de farm. Hij sprak prima Engels en maakte daarbij nog eens duidelijk dat hij en zijn vrouw het niet in eerste instantie deden voor het geld, maar voor de olifanten. Eindelijk had ik een echte Boedhist ontmoet! Twee dagen later zijn we alsnog gegaan en het was heel erg bijzonder! Het is heel speciaal om een olifant aan te raken, haar naam te kennen, haar eten te geven, te controleren of ze gezond is, haar te wassen in een riviertje en vervolgens op de nek te mogen klimmen en zelfs door middel van speciale commando’s haar te kunnen sturen tijdens een spannende jungletocht. Midden in de jungle zijn we met de tien olifanten gestopt bij een waterval, waar we een provisorische Thaise picknick hebben gehad. Echt een absolute aanrader voor iedereen die ooit eens in de buurt van Chiang Mai komt.

Nachttreinrit terug naar Bangkok
Na het noordelijke Chiang Mai en omgeving wilden we graag weer aantal dagen op een zonzeeig strand doorbrengen. Thailand kent echter zoveel eilandjes dat de keus nog best lastig werd. Ik vond het belangrijk om niet al te toeristisch zand tussen mijn goddelijke tenen te voelen en gek genoeg kwamen we, door intensief research in een ‘crappy‘ internetcafé, uit op het tweede grootste eiland van Thailand; Koh Chang. Super bekend / berucht eiland Phuket is nog net iets groter. Size doesn’t matter, :)

Nu kregen we van vrienden de Gouden Tip om niet alleen gebruik te maken van comfortabele binnenlandse vluchten maar vooral ook de nachttrein tussen Chiang Mai en Bangkok te proberen. Het zou een belevenis zijn. Dat is het ook geworden maar het kan ook hebben gelegen aan onze werkelijk superstrakke planning. Want met de borstelige olifantenharen nog tussen onze benen werden we laat in de middag met piepende minivan-bandjes weer bij het luxe Dusit D2 Hotel in Chiang Mai afgezet. Ongeveer een half uur later zou de, minder-luxe, nachttrein naar Bangkok vertrekken. Nu blijkt deze de bijzondere reputatie te hebben verworven onverwacht op tijd te rijden. Gelukkig waren we ‘s ochtends al uitgecheckt en stonden onze zware backpacks al in de ‘luggageroom‘ van het hotel klaar om te worden meegenomen. Een warme douche nemen en schone kleren aantrekken zou echter veel teveel tijd kosten. De schoonvader van de eigenaar van het olifanten resort stond nog met draaiende motor te wachten voor het hotel om ons (gratis!) door het spitsuur van te crossen richting het treinstation van Chiang Mai. Precies op tijd en met de slechts €15,- kostende trein tickets in de hand, zijn we in de trein gesprongen. Voor een bijzondere, 12 uur durende nachtelijke treinrit naar Bangkok.

Ik heb altijd al iets met buitenlandse treinen gehad en een eerdere ervaring met een snelle slaaptrein richting zonnig Zuid-Frankrijk is me toen ook prima bevallen. Je hebt eigenlijk relatief weinig mogelijkheden om te bewegen maar doordat de trein met een overduidelijk ritme en cadans ‘op reis is’, en er tussen de diverse soorten reizigers altijd wel een paar spraakzaam zijn, heeft het iets romantisch. Dus met een lekker koud biertje in je hand, al schommelend en schuddend, kijkend naar een mooie zonsondergang in Chiang Mai stad vond ik helemaal geweldig.

Jammer is wel dat wij twee (smallere) bovenslaapplaatsen hadden, deze al rond half negen ‘s avonds naar beneden werden geklapt én opgemaakt, het TL-licht de hele nacht aanblijft én we bij een loeiende airconditioning én de deur naar het populaire treinbalkon lagen. Bovendien kon ik, al schuddend in mijn, uiteraard te korte, bovenbed, een behoorlijk accurate inschatting maken van het achterstallige onderhoud van de Thaise treinrails. Maar misschien was het de indrukwekkende dag met ‘mijn’ olifant, de 650 ml fles Chang bier, de Thaise maaltijd in de trein of het boek wat ik liggend probeerde te lezen, uiteindelijk ben zelfs ik voor een half uurtje in slaap gevallen.

‘s Ochtends wordt je vriendelijk ‘gewekt’ door het treinpersoneel en al even snel als ze de bedden hebben opengeklapt en opgemaakt, klappen zij ze om 06.00u weer dicht. Tijdens de vroege ochtenduren hebben Janette en ik nog even overlegd wat de makkelijkste route naar Koh Chang zou zijn. Een taxi naar het vliegveld van Bangkok, en vervolgens een binnenlandse ticket aan de balie van Bangkok Airways of prijsvechter Air Asia zou ideaal zijn. Plotseling leken we iets van een vliegveld (er zijn er meedere in Bangkok) te passeren en niet lang daarna besloten we niet te wachten tot het eindstation maar eerder uit de trein te stappen. Dus toen we even stilstonden bij een klein stationetje zijn wij, onder protest van treinpersoneel, er met de backpacks uitgesprongen. Meteen zagen we al een taxi staan en zijn we naar het vliegveld gereden. Later zou blijken dat die taxirit een van de weinige rustmomenten in de reis naar Ko Chang was.

Binnenlandse vlucht naar Trat
Voor ons was het grote vliegveld van Bangkok inmiddels bekend terrein en we wisten daarom meteen achter in de rij plaats te nemen, bij de balie van Air Asia. Omdat het duidelijk nog wel even kon duren voor wij geholpen zouden worden, ben ik naar de balie gewandeld van concurrent Bangkok Airways om te vragen of er nog plek voor twee personen was op een vlucht naar Trat. Trat heeft namelijk een klein vliegveldje vlakbij de ferry naar Ko Chang. De onberispelijke baliemedewerkster tikte wat in en meteen was er haast. Twee minuten later zou de check-in sluiten voor onze vlucht! Meteen heb ik Janette geseind en die kwam direct met het karretje en onze paspoorten aangerend. Uiteindelijk hebben we netjes onze vlucht gehaald en binnen drie kwartier stonden we alweer buiten op de landingsbaan van Trat. Er bleken namelijk maar twee vluchten per dag te gaan met Bangkok Airways naar Trat.

Maar toen was er nog géén hotelovernachting geboekt. Gelukkig was Janette zo slim geweest om de reisgidsen van verschillende Nederlandse reisorganisaties continue mee te zeulen zodat we altijd onderweg goede hotels zouden kunnen benaderen. In de piepkleine ‘aankomsthal’ van Trat (niet meer dan een dak op palen) was er bovendien een mooie balie ingericht met een groot bord ‘Hotel reservations’. Duidelijk iets waar wij nuttig gebruik van zouden kunnen maken dus namen wij plaats op de stoeltjes en gaven onze voorkeuren aan door middel van de Nederlandse reisgids. Die beperkte selectie bleek nog best aan de Thaise prijs. Bij de logische vervolgvraag of er iets goedkopers was, kwam het Barali Beach Resort naar boven. Rustig gelegen, direct aan het kilometer lange strand, met eigen bungalows en een prima zwembad. Dus dat werd ‘m en meteen voor zes nachten. De aardige jongen achter de balie kon ook meteen het vervoer naar de ferry, de ferry overtocht en de transfer op Koh Chang naar het Barali Resort regelen, met korting. Wel zo prettig na een waanzinnig snelle aaneenschakeling van harige olifantennekken, 12 uur durende nachttreinritten en een naadloze aansluiting op een binnenlandse vlucht.

De rit naar de ferry, de korte overtocht met de ferry naar Koh Chang en het ritje naar het resort verliepen uitermate soepel en prettig. Dus na een duik in het zwembad en een redelijke (westerse) maaltijd op het witte zand van het strand zijn we in een diepe slaap gevallen.

Koh Chang was erg ok. De foto bovenaan deze post is gemaakt vanaf het, meestal verlaten, zwembad, kijkend richting de zee. Tijdens het maken van de foto is het duidelijk eb waardoor je nog meer van het strand ziet. Zou je, ten tijde van het maken van de foto, de zee inlopen dan kun je dat zeker nog vijftig meter doen zonder dat het zeewater je navel kietelt. En als bonus is de eerste meter van het water gewoon écht superwarm van temperatuur. Al met al hebben we hier een aantal erg relaxte dagen meegemaakt. Beetje gelezen, gekayakt naar de dichtstbijzijnde eilanden, gezwommen en een beetje in de zon gehangen.

Spa op het Barali Resort
Bijzonder onderdeel van het relatief kleine resort was vooral de spa. Supermooie inrichting, goede kwaliteit behandelingen (wij hebben er ieder twee gedaan), lekkere ‘Bael Fruit’-thee achteraf en de Thaise mini-vrouwtjes spraken prima Engels.
Ik vind het altijd super om tegen een relatief goedkope prijs, onder het genot van een zacht muziekje en gedimt licht, een uur of wat te kunnen genieten van een professionele massage. Vooral de originele Thaise drukpunten massage was bijzonder; soms best pijnlijk maar na afloop altijd waanzinnig ontspannend.

Het Barali Resort bleek een minder goed ontbijt te hebben, helaas. Ook het aanbod op de menukaart was niet om naar huis te schrijven dus wij zijn voor het avondeten vaak uitgeweken naar White Sand Beach (Haad Sai Kao), een kleine 5 kilometer verderop op het eiland. Verder was het duidelijk laagseizoen want soms was er geen personeel te bekennen bij het zwembad om je een Coca-cola shot te geven. Toch zou ik Barali best kunnen aanraden als iemand op zoek is naar een resort met alle normale faciliteiten maar toch enigszins rustig buiten de commerciele drukte van White Sand Beach.

Weer terug in Bangkok
De eerste dagen van onze vakantie, hebben we niet het Royal Grand Palace in Bangkok of het aangrenzende tempelcomplex Wat Po bezocht. Andere zaken waren toen belangrijker maar op de laatste Thaise ochtend hebben we ook deze ‘verplichte’ attractie van ons lijstje kunnen vinken. Ondanks dat je het paleiscomplex struikelt over de toeristen (uiteraard) is het toch prima te doen, en zijn de gebouwen en het grootste liggende Boedha-beeld écht de moeite waard. Ik twijfel nog wat nu beter is: zo’n mooi complex aan het begin van je vakantie plannen of juist aan het eind, :)

Na het Royal Grand Palace en Wat Po (of Wat Pho) zijn we in de diverse winkelcentra de artikelen gaan kopen die we in de eerste paar dagen tijdens het shoppen al hadden gespot. Om niet de hele vakantie met alle gekochte spullen te hoeven zeulen, met het risico ze te beschadigen, was het verstandiger ze aan het eind van onze drie weken te kopen. De laatste avond brachten we dus al slenterend met allerlei tassen in de winkels door. Een belangrijk voordeel was wel dat onze vlucht pas om 02.55u zondagochtend vroeg zou vertrekken, terwijl de winkelcentra pas rond 22.00u de toegangsdeuren op slot draaien.

Relevante categorieëen:

2 reacties | REAGEER >

Webwinkel Frisvers.nl en webshop bouwer Frisversewebshops.nl

Frisverse webshops - webwinkels op maat - Michiel Nagtegaal - Frisvers.nl - Frisversewebshops.nl
Je zou het bijna verwachten… Dat het gulzigheid is, bedoel ik. Maar het tegendeel is waar want een wilde klopjacht naar meer euro’s, een vettere bankrekening of een grotere auto strookt allang niet meer met mijn, steeds intensievere spirituele zoektocht anno 2008. Waarom dan toch een Frisverse webshop beginnen?

Het is de verslavende kick van ‘iets’ opstarten. Iets beginnen en dan proberen het zó goed te doen dat je anderen er een serieus plezier mee kunt doen. Want dat is het dan weer wel, daar ben ik dan wel weer naar op zoek. Niet het compliment van mijn opdrachtgever (hoewel uiteraard altijd dankbaar in ontvangst genomen) maar de indirecte complimenten van gebruikers van mijn werk.

Als ontwerper en webdesigner vind ik het compliment van de klant van mijn opdrachtgever veel interessanter. Jammer genoeg blijft dat vaak onuitgesproken. Indirecte complimenten als stijgende websitebezoekers-aantallen of een groeiende omzet zijn bijvoorbeeld wel te meten en kunnen zo zeker een compliment voor mijn werk betekenen maar jammer genoeg zijn ze lang niet altijd te herleiden als het directe gevolg van mooi, professioneel webdesign.

Een gulzigheid naar uitgesproken complimenten is duidelijk niet gezond, maar indirecte waardering in de vorm van een goed bekeken en goed gebruikt podium is dat wel. De overtreffende trap, het opgedeelde podium bij verschillende mensen, mijn werk dat op verschillende locaties zoals een thuisomgeving of kantoor te bekijken is, vind ik een goede stap in de richting van het hoogst haalbare. En daar kan een webwinkel flink bij helpen.

Elke webshop en elke bestelling zal zo een klein compliment voor alle inspiratie, doorzettingsvermogen en passie worden. En elke webwinkel zorgt voor betere mogelijkheden om in de toekomst onafhankelijk van opdrachtgevers te kunnen zijn.

Zo hadden vriendin Janette en ik het dus bedacht: een betaald podium voor onze creativiteit. Elk klein hersenspinsel of creatieve brainwave kan straks met een paar klikken op de knop wereldkundig worden gemaakt. Zonder de beperkingen die opdrachtgevers normaal aan mijn werk stellen. Bovendien kan de ‘long tail‘ worden geeerd doordat er geen limiet aan het podium zit; werk van jaren geleden kan over een aantal jaar nog steeds geld genereren en zo zorgen voor meer onafhankelijkheid.

Tijdens het onderzoek naar wat de beste ‘flow’ van een webwinkel bezoeker zou kunnen zijn, bedacht ik me dat de uitkomst van dat onderzoek, gecombineerd met mijn jarenlange ervaring met websites prima hergebruikt kan worden. Dat andere mensen er ook blij mee kunnen worden gemaakt. Verdeel en heers gaat in deze context niet op maar als we een goede webshop voor onszelf kunnen (laten) maken, waarom dan niet voor anderen? Elke goedlopende shop uit de Frisvers.nl koker die met deze motivatie is ontstaan, zorgt voor de indirecte waardering voor mijn inzet.

En daar werd het tricky! Mezelf kennende kom ik in zo’n hartslagverhogende brainwave uit bij de verbetering van de wereld. Leuk, maar misschien morgen. Het project werd nu almaar groter en groter. Dit keer was er echter een nieuw ingredient: passie. De passie voor het podium-idee zorgde dat het idee door mijn befaamde drie-weken-test heenkwam; is een brainwave na drie weken nog steeds interessant, dan is ie levensvatbaar. Drie weken na mijn eerste brainwave was mijn enthousiasme, in tegenstelling tot eerdere ideeen, alleen nog maar groter! En de passie zorgde voor het nodige doorzettingsvermogen om te komen waar we nu zijn.

Momenteel sta ik aan de vooravond van een fijne vakantie richting Thailand en wordt aan de andere kant van de wereld, en wel in het pittoreske Equador, hard gewerkt aan het vertalen van mijn Functioneel en Grafisch Ontwerp van voorlopig één (40 templates tellende) webshop én een tweede, meer corporate website/webshop voor mijn ‘webwinkel bouwer/ verkoper’ Frisversewebshops.nl met vergelijkbare grootte. Het was goed om Helder Marketing te leren kennen, zij zorgen voor een prima kwaliteit front-end en back-end coding.

Alles bijelkaar een prima timing, al zeg ik het zelf, :). Met mindblowing enthousiasme heb ik de afgelopen drie maanden dag en nacht gewerkt aan het Functioneel Ontwerp, prototype en website design van de eigen projecten (en natuurlijk die van opdrachtgevers) om nu spiritueel te kunnen backpacken door Thailand terwijl in die maand vakantie, er gewoon hard wordt doorgewerkt aan het Frisvers label.

Waarom Frisvers als merknaam? Eerlijk gezegd had ik ‘m nog ergens geparkeerd staan en is de naam ooit eens in een andere brainstorm sessie boven komen drijven. Geen hoogdravende verklaringen dus, hoewel ik de associatie met koken en voedselbereiden in het geval van ontwerpen wel grappig vind en ik perse geen puberale Engelse ‘stoere’ naam maar een Nederlandse wilde hebben. Die hoogdravende verklaringen zijn ook helemaal niet nodig. Als de naam kort is en hij direct een bepaalde associatie geeft, is het verder aan de dienstverlening en het productassortiment om het merk ‘te laden’ met merkwaarden.

En het productassortiment? Wat gaat er worden verkocht? Ook al zo’n eerste vraag die mensen stellen, :) Hoewel ik de podiumfunctie minstens net zo belangrijk als het commerciele aspect vind zal het bij de, inmiddels ver gevorderde, (derde) webshop Helemaalvers.nl design en interieur in de breedste zin worden. Dat wil zeggen, een mengelmoes van werk van jonge, verse designers en het eigen werk van Janette en mij op zeer diverse dragers als canvasdoeken en textiel maar ook allerlei interieur zaken zoals die te vinden zijn in de bekende interieurbladen. Frisvers.nl zal daar een kleinere en meer persoonlijke afspiegeling van worden, zich in eerste instantie alleen op canvasdoeken richten maar vooral dienen als een try-out voor de breder in de markt te zetten Helemaalvers.nl.

Als straks de boel uit Zuid-Amerika terugkomt, naar verwachting eind oktober, volgen overigens nog vele uitdagingen. Het vullen van de content, het voor mij nu nog onbekende logistieke gedeelte en zeer belangrijke zaken als het regelen van veilige betaalmogelijkheden. Maar daar heb ik na Thailand dan zeker weer alle energie voor!

To be continued!

Relevante categorieëen:

1 reactie | REAGEER >

Landing op Sint Maarten op het Princess Juliana International Airport

Nu heb ik totaal geen problemen met vliegen in een vliegtuig. Vaak is het voor vakantie en naar zonnige of avontuurlijke oorden. Sint Maarten is ook zo’n zonnig oord en het avontuurlijke begint hier al bij de landing op het Princess Juliana International Airport:

YouTube Preview Image

We hope you enjoyed your flight and wish you a pleasant stay at the beautiful island of St. Maarten, :)

Relevante categorieëen:

geen reacties | REAGEER >

‘Meatball Sundae’ van Seth Godin – 14 trends die onze wereld veranderen

Meatball Sundae - Seth Godin - 14 trends die onze wereld veranderen

Auteur en marketeer Seth Godin heeft een vers boek: ‘Meatball Sundae‘ en het is alweer even verkrijgbaar. Godin is internationaal bekend van inmiddels negen goed verkopende boeken, waaronder het overbekende (en in mijn boekenkast residerende) ‘Purple Cow’.

Kale Seth schrijft op een plezierige (maar ook wel erg Amerikaanse manier) over marketing, de verspreiding van ideeen en het respectvol managen van klanten en werknemers.

Meatball Sundae, letterlijk vertaald een gehaktbal met ijs, is het ongelukkige resultaat van het samenvoegen van twee goede ideeen. De meatballs zijn de dingen die we nodig hebben en vormen de basis voor veel bedrijven. Nieuwe marketing, weblogs, social networks en al die andere interessante web 2.0 ontwikkelingen zijn het toetje oftewel de Sundae toppings. De grote uitdaging waar bedrijven mee worstelen is hoe deze twee te combineren.

In het boek ‘Meatball Sundae’ beschrijft Godin 14 belangrijke trends die onze wereld veranderen en hoe bedrijven hiermee om kunnen gaan door het oude en nieuwe te combineren. De veertien trends op een rijtje:

  1. Directe Communicatie – directe communicatie tussen producenten en consumenten leidt tot meer en sneller terugkoppeling van ervaringen en wensen.
  2. De Power of Voice – consumenten delen hun mening aan en vooral online kan deze mening zich zeer snel verspreiden en een groot bereik halen.
  3. Authenticiteit – in een wereld waar consumenten worden overspoeld met informatie, zul je met een authentiek verhaal moeten komen om nog de exclusieve aandacht te krijgen van de consument.
  4. Luister je nog steeds? – onze aandachtsspanne is verkleind. Een halve eeuw geleden duurde een commercial wel 30 minuten. Nu verwachten we zelfs dat de 30 seconden spot verdwijnd. Je zult dus nieuwe manieren moeten vinden om de aandacht te krijgen (en behouden) van consumenten.
  5. De Long Tail – met name in de digitale wereld is de schapruimte onbeperkt en kunnen we de consumenten bedienen met producten en diensten waar zijn naar op zoek zijn; nog maar weinig bedrijven maken gebruik van deze nieuwe economische wet.
  6. Outsourcing – betere en snellere communicatiemiddelen maken het mogelijk om wereldwijd te werken waardoor het steeds meer mogelijk is om werkzaamheden elders beter en goedkoper te laten uitvoeren.
  7. De invloed van Google en andere zoekmachines – informatie is op aanvraag beschikbaar, altijd en overal.
  8. Ruis tot signaal ratio – zoals eerder aangegeven worden we overspoeld met informatie die vaak geen bruikbare informatie blijkt te zijn; interruptie marketing in plaats van permissie marketing waardoor consumenten de neiging hebben om af te haken.
  9. Consumenten praten met elkaar – marktplaatsen zijn conversaties geworden.
  10. Balans tussen schaarste en overvloed
  11. Een ‘big idea’ kan een groot aantal mensen bereiken
  12. Verschuiving van invloed in de media – het is niet meer van belang hoeveel consumenten je bereikt maar wie je bereikt.
  13. Where is the money?
  14. De macht van de gatekeepers

De hardcover editie van 240 pagina’s heb ik inmiddels fijn besteld bij Bol.com om na intensief gelezen te zijn, plaats te nemen naast het super inspirerende boek ‘The Purple Cow‘, dat ik iedereen van harte kan aanbevelen. Hoewel de meningen verdeeld zijn, gaat er niks boven het vooruitzicht op een lekker strandbed bij zwembad of zee, iPod muziek in je oren, Bacardi Cola op je tong, geen woord Nederlands in een directe straal van 1000 meter en een flex boek in je knuisten.

Dat is pas Hollandsche gezelligheid!

Relevante categorieëen:

2 reacties | REAGEER >

Tokyo Graniph Design Award.2 – T-shirt Designs Wanted!

Graniph Design Award 2 - T-shirt Designs Wanted

Kreeg zojuist door Janette een leuke flyer onder m’n neus geduwd. De flyer is weliswaar superbasic opgemaakt maar laat daardoor geen twijfel bestaan over de boodschap: ‘Tshirt Designs Wanted – Graniph Design Award.2′.

Laat ik nu nét een zwak hebben voor T-shirt designs en mijn plannen voor een uitgebreide shop met eigen designs al veel te vaak heb moeten stilleggen. Als er een Design god is die probeert me te inspireren en stimuleren dan is dat bij deze weer gelukt, :)

De shirt designs op de Graniph.com site vind ik persoonlijk nog niet van superhoog niveau, ondanks een tekst op de achterkant van de flyer die duidelijk maakt dat ze bij de vorige versie van deze internationale wedstrijd toch 15.000 inzendingen uit 46 landen hebben mogen ontvangen. Reden te meer dus om een designtje in te sturen!

Dat insturen van je tshirt ontwerp kan nog tot 31 maart 2008 en mocht je interesse hebben in het winnen van méér dan alleen de eer; de ‘Gold prize’ levert je, buiten het in productie nemen van je design, 1.000.000 yen (9.000 US dollars) op. Insturen kan digitaal en op A4 print. Het kantoor van de Graniph Design Award zit met Tokyo, Japan alleen niet om de hoek.

2 reacties | REAGEER >

MSN Messenger, iChat en Skype

iChat - Mac Messenger

Apple staat erom bekend weinig last te hebben van computervirussen maar in mijn omgeving verspreidt het ‘schaf-een-Apple-MacBook-Pro-aan’ virus zich als een lopend vuurtje.

De twee gasten van Helder Marketing hebben zichzelf recentelijk ook maar eventjes een fijne MacBook Pro cadeau gedaan. Excellente keuze, bien sur! Ik ken immers maar weinig verhalen van mensen die teleurgesteld zijn teruggekeerd van het Apple kamp, dus de Apple community heeft er weer twee Blije Zielen bij. Toen ik op mijn eerste dag bij KPN Creatie begon, vond ik het ook erg frappant om te zien dat bijna alle designers een mooie zilveren laptop gebruikten, inclusief een Wacom tablet!

In positieve tegenstelling tot mijn persoonlijke ‘learning curve’ op de Mac, hebben de Helder Marketing gasten wél direct het Apple messenger programma iChat uitgeprobeerd. En daarmee mij ook nieuwsgierig gemaakt om het appie op de laptop te zetten en eens uit te proberen.

Het wordt zo wel wat vol in mijn toolbox op de desktop: MSN Messenger, Skype en nu dan iChat. Dáár zou gewoon een Open Source, nieuw, overal te gebruiken en platformonafhankelijk verzamelend appie voor in de plaats moeten komen. Wellicht is het er wel, maar ik ken het niet. Ooit eens gehoord van een appie called Fly Pigeon maar dat blijkt niet meer beschikbaar. Laatst kwam ik op Spike.com wel een grappig Windows filmpje tegen ter promotie van MSN Messenger.

Het is een grappig tooltje. In de paar minuten dat ik het nu geinstalleerd heb staan, vielen me twee dingen op. Eén minder puntje: alle teksten staan in suffe tekstballonnen. Grappig maar praktisch en mooi is het niet. Een pluspunt waar ik nog niet de exacte details van ken: Bonjour Buddies. Je kunt er ‘buddies’ in je omgeving mee zien. Interessante technologie overigens.

Relevante categorieëen:

geen reacties | REAGEER >

De menselijke geest is ontworpen om gedachten werkelijkheid te maken.

AmedeoMaffei

Met de twee Topdagen voor Bezinning al achter ons en met nog minder dan 48 uur te gaan in 2007, bekroop me het idee dat ik nog iets zinnigs het internet op zou moeten slingeren. Iets met inhoud. Iets filosofisch. En vanochtend vond ik dat ‘iets’.

Vanochtend bleef ook het nutteloze gevoel weg, dat ik normaal heb als ik om 11.30u pas uit mijn bed rol. Zo vlak voor de Kerstdagen heb ik de ‘onthaast’-knop volledig kunnen omzetten. Fantastisch! Zonder enig schuldgevoel heb de afgelopen week meer tijd in mijn bed doorgebracht dan in de afgelopen twee maanden. Vanochtend dus even wat geurende thee gezet met m’n nieuwe Tefal’s heetwatertap Quick & Hot en op de bank geploft met het ultradikke magazine Ode‘s ‘Oud nieuws’. In het bijna 320 pagina’s tellende magazine zijn alle inspirerende intervieuws en visonaire verhalen uit de eerste 100 Ode’s opgenomen.

Bij het willekeurig openslaan van het Ode magazine viel mijn oog op een artikel over Amedeo Maffei. Introtekst: “Persoonlijke ontwikkeling begint bij het loslaten van je verleden. Dat klinkt eenvoudig, maar vaak strandt de wil om te veranderen bij dezelfde oude conflicten. De kunst is om je verleden kwijt te raken. Amedeo Maffei (zie foto hierboven) bedacht een ‘elektronisch’ antwoord. Met behulp van geluidsgolven slaagt deze gedreven Italiaanse psycholoog en filosoof erin het verleden schoon te spoelen en wérkelijke verandering mogelijk te maken.”

“Er is niets wat de mens niet kan veranderen in zijn leven. Niets behalve de dood.” – Quote Amedeo Maffei.

Behalve een interessant artikel over de methode waarmee Maffei het hetzelfde effect bereikt als een leven lang mediteren, vond ik vooral het meer filosofische stuk over ieders zoektocht naar geluk erg interessant:

“Geluk is uiteindelijk een manier van leven. Geluk is niet het gevolg van gelukkige gebeurtenissen. Geluk – of succes – is een opinie, een manier van denken. Het ervaren van geluk of succes is een biochemisch proces. Als je verliefd bent, produceert die ander geen endorfine; dat doe je zelf! Zelfs een positieve gebeurtenis – een feest – kan negatief worden ervaren, als het niet op het juiste moment gebeurt. Het gaat erom de juiste omstandigheden te creeren. Het is niet zo dat de mogelijkheden naar mensen toekomen. Elk mens hééft mogelijkheden. Het verschil tussen mensen is niet het verschil in mogelijkheden, het is het verschil in het vermogen om de juiste condities te creeren.

Daarom zei Einstein dat verbeelding het belangrijkste element in het universum is. Verbeelding is het enige wat de toekomst kan vormgeven. De mens heeft het vermogen iets te zien dat niet bestaat, maar dat wel zou kunnen bestaan als hij iets doet om het te creeren. Dromen is de fitnessclub van de verbeelding. Daarom is het een schande dat kinderen op school hun eigen dromen moeten opgeven voor de dromen van anderen: docenten, ambtenaren en politici. Alles wat je hebt, is het product van verbeelding. Niets gebeurt zomaar. Alles wat je doet, verbeeld je je eerst. Als ik voor een zaal sta en zeg dat ik iemand ga uitnodigen om op het podium te komen, beleeft iedereen in de zaal dat hij naar voren loopt. In je verbeelding gebeurt alles eerst, voordat het feitelijk gebeurt. Je wordt wat je je verbeeldt. En omdat je wordt wat je zegt, moet je nooit zeggen dat je iets niet kan. Zeg wat je wilt of wat je niet wilt. De menselijke geest is ontworpen om gedachten werkelijkheid te maken. Voor de geest is het een succes als je je eigen mening verwezenlijkt. Dat je bewijst wat je hebt gezegd of wat je je hebt verbeeldt.

Mensen met negatieve gedachten kunnen niet anders dan falen. De pessimist zegt dan achteraf: “Ik wist dat het zou mislukken”. Maar de optimist zegt eigenlijk hetzelfde: “Ik wist dat het zou lukken”. Beiden slagen in hun overtuigingen.

Je moet de dingen eerst mooi zien voordat ze mooi worden. Je kan alleen vinden wat je wil vinden. De Navajo-indianen kennen geen stotteraars, omdat ze het woord stotteren niet kennen. Zij hebben het niet verbeeld, verwoord, dus bestaat het niet.

De meeste mensen praten veel te veel over het verleden. Maar als je praat over wat je hebt gedaan, verzwak je je kansen in de toekomst. Op de vraag wat je beste prestatie is, moet je eigenlijk altijd antwoorden: “De volgende.” Je verbeeldingskracht heeft één vijand: twijfel. Twijfel vergiftigt je besluitvorming. Je bent bang dat je niet in staat bent om je dromen te verwezenlijken. Maar je hebt je leven in eigen handen. Je moet alleen de bereidheid hebben om oude angsten en meningen los te laten. Bij elke verandering onmoet je verzet van je ego. Elk mens draagt de vrees voor verandering – voor het onbekende – met zich mee. Toch is verandering normaal – het is namelijk de enige weg naar vooruitgang. Het is de vrees voor verandering die niet normaal is. ”

Nou, is dit geen mooie afsluiter van 2007 en een mooi begin van 2008?

Ik wens bij deze iedereen een heel prettige jaarwisseling en vooral een 2008 voor succes en geluk!

Relevante categorieëen:

2 reacties | REAGEER >

Huisstijl Verse Inhoud – Contentmanagement en Webredactie in ver(s)gevorderd stadium

Verse Inhoud - Contentmanagement en Webredactie

Janette heeft haar baan als Global Content Manager bij ING Real Estate opgezegd en gaat per 1 oktober a.s. freelance. Een grondig onderzoek in de markt ging natuurlijk vooraf aan deze ondernemende beslissing en de voornaamste conclusie was dat de behoefte aan webredactie-personeel alleen maar groeit. Daardoor is er vooralsnog weinig reden tot zorg. En dat werd gelukkig ook bevestigd door de vele positieve reacties van allerlei interim en detacherings bureau’s waar Janette zich inmiddels heeft aangemeld.

Bij de eerste plannen werd al meteen stevig gebrainstormd over mogelijke namen. Het moest een frisse, verse en hippe naam worden. Nederlandstalig, en zeker niks fouts met ‘web’ ervoor. Het is uiteindelijk Verse Inhoud geworden, omdat deze naam absoluut de lading dekt en het ons al meteen bakken met inspiratie gaf.

Dan is het natuurlijk erg prettig dat je vriend ook wel ‘iets’ met logo’s kan. Zie hierboven dan ook het resultaat van de grafische inspanningen. Drie, redelijk snelle, logo schetsen aan de rechterkant en de al even snel in elkaar gesleutelde Soon Online pagina aan de linkerkant. Het is uiteindelijk het Stempel logo geworden omdat een stempel iets communiceert over hetgene waar het op gestempeld is. Bovendien zijn er talloze offline praktijkvoorbeelden die een perfecte metafoor voor deze digitale dienstverlening kunnen zijn. En de stempel, of sticker, zou bijna een keurmerk kunnen worden. Met de mogelijkheid om het overal en nergens op achter te laten. Mogelijkheden tot Guerilla Marketing te over!

VerseInhoud.nl bevat nu nog alleen maar een afbeelding maar dat gaat snel veranderen. Structuur, vormgeving en teksten zijn al in een vergevorderd stadium. Als freelance webredacteur / contentmanager is het uitermate belangrijk dat je online presentatie goed verzorgd is. Naast goede krachtige teksten zal ook alle kennis en ervaring op het gebied van zoekmachine-marketing en -optimalisatie in de website worden verwerkt.

Ik ben razend nieuwsgierig maar vol vertrouwen over het verloop van dit ‘project’! Dus… op zoek naar een ervaren freelance webredacteur / contentmanager met Tridion ervaring? Stuur Janette dan even een mailtje op: janette@verseinhoud.nl.

2 reacties | REAGEER >

Nieuwe Apple MacBook Pro eindelijk binnen

Apple MacBook Pro 17″ eindelijk in mijn bezit
Verheugd zijn wij, om u via deze toch wat onpersoonlijke weg, op de hoogte te kunnen brengen van de blijde ontvangst van de lang verwachte Apple MacBook Pro 17″.

De daadwerkelijke ‘deliverance’ vond al eerder plaats. Op vrijdag 15 september kwam ik namelijk ‘s middags thuis, om geheel tegen de gecommuniceerde planning (19 sept.) in, plotsklaps een geel/oranje TNT briefje te vinden. Het emotionele effect van dit briefje bleek vergelijkbaar met de Blauwe Envelop van de Belastingdienst. En leuker werd het er met dit TNT briefje ook niet op, laat staan makkelijker. De boodschap kostte me geen geld, wel frustratie, want ‘Afzender: Apple’. En: ‘Onze bezorgers waren vandaag bij u aan de deur maar troffen u niet aanwezig.’. Meteen naar de telefoon gerend om het servicenummer te bellen voor een nieuwe afspraak. De TNT-medewerker stampte mijn hoop op een nieuwe bezorgpoging diezelfde dag nog, meteen door de aardkorst. De maandag erop was de eerstvolgende gelegenheid.

‘s Maandags werd ik wakker met een verjaardag-gevoel. Vandaag was De Dag. Op het TNT briefje stond een bezorgtijd van 11.15u en met al mijn intelligentie had ik bedacht dat de ronde die de TNT-mensch deze maandag zou lopen vergelijkbaar zou zijn met afgelopen vrijdag. Om 10.00u ging echter de portiekbel al en bleek het moment daar. Vol verwachting stond ik al in de voordeur-opening toen de TNT-mensch kwam aanlopen.

Het pakket bleek geen Appelig logo te bevatten, alleen de bijgevoegde pakbon verraadde de kostbare inhoud. Het uitpakken was kort en krachtig maar er zijn gelukkig wel foto’s van gemaakt.

Check deze foto’s op Flickr.com en hier nog even mijn eerdere post over de Chinese levertijden van de Apple.

Weliswaar zijn de foto’s met m’n mobiele telefoon gemaakt maar dat draagt subtiel bij aan het ‘nieuwe’ sfeertje, snap je? Subtiel detail is trouwens het ‘MacBook Pro’-logo dat zelfs in het piepschuim is verwerkt. En beschouw mij als een naieve leek maar ik vind het fantastisch dat bij het aanzetten van de laptop, deze direct alle beschikbare wireless netwerken detecteert. Een bejaarde kan de was doen! Twee keer klikken dus en je surft blij rond. Ik leek in de eerste paar uren ook allerlei mogelijkheden te missen om, voor mij vanzelfsprekende, zaken in te stellen. Maar erg veel wordt door Apple gewoon opgelost. Op slechts een manier, namelijk werkend.

Ik heb er, in die eerste tijd, continue Google bij moeten pakken om allerlei simpele Apple maniertjes door te krijgen. Programma’s de-installeren bijvoorbeeld. Ik heb me suf gezocht naar de-installers. Blijken meestal overbodig. Sleep het programma gewoon naar de bekende Apple prullenbak en klaar! Wel blijft er bij mij dan zo’n vaag gevoel achter. Is alles wel echt weg? En blijft er geen ‘clutter’ achter op die schijf?

Het is nu inmiddels acht dagen geleden dat ik voor het eerst de power-knop indrukte. En is het inmiddels gelukt, met behulp van het de langbekwijlde 24″ Samsung Widescreen monitor (die overigens de helft goedkoper is dan zijn Apple broer) om van de MacBook mijn belangrijkste day-to-day computer van te maken. Nagenoeg alle software die ik op de PC had, heeft ook een Apple variant die minstens zo goed werkt. Mijn mail is weer ouderwets comfortabel ingesteld en loopt binnen via een Microsoft-achtige Outlook variant. Ook de andere Office-voor-de-Mac onderdelen zijn zeer bruikbaar. Beter kan bijna niet!

En om nog even een van de belangrijkste aankoop-reden aan te stippen: mijn kantoor is nu draagbaar en volledig compatibel met concullega’s!

Ik durf me, in dit prille stadium zeker al aan de overbekende uitspraak te wagen: Apple is cooler, mooier en vaak beter werkend dan Microsoft. Zeker voor een designer als ik, :)

Relevante categorieëen:

2 reacties | REAGEER >

How to be creative

Gaping Void - How to be creative
Vanmiddag was eindelijk mijn agenda even leeg. En mijn hoofd meteen ook. Zen! Man, wat ga ik lekker slapen dit weekend! Om de tijd tot aan mijn zelf-geinitieerde Vrijdagmiddagborrel vooral ook eens nuttig door te brengen maar eens de linkjes bekeken die ik laatst kreeg doorgestuurd.

Op een één of andere manier lijkt één linkje altijd van hogere kwaliteit dan een serie van elf. Niks is minder waar. De link bovenaan mijn lijst is meteen raak. Goed raak. Titel: ‘How to be creative’. Bron: GapingVoid (waar ken ik dat ook alweer van?). Link: GapingVoid: ‘cartoons drawn on the back of business cards‘.

Werkelijk hilarische tips over creatief zijn:

“So you want to be more creative, in art, in business, whatever. Here are some tips that have worked for me over the years:

1. Ignore everybody.
2. The idea doesn’t have to be big. It just has to change the world.
3. Put the hours in.
4. If your biz plan depends on you suddenly being “discovered” by some big shot, your plan will probably fail.
5. You are responsible for your own experience.
6. Everyone is born creative; everyone is given a box of crayons in kindergarten.
7. Keep your day job.
8. Companies that squelch creativity can no longer compete with companies that champion creativity.
9. Everybody has their own private Mount Everest they were put on this earth to climb.
10. The more talented somebody is, the less they need the props.
11. Don’t try to stand out from the crowd; avoid crowds altogether.
12. If you accept the pain, it cannot hurt you.
13. Never compare your inside with somebody else’s outside.
14. Dying young is overrated.
15. The most important thing a creative person can learn professionally is where to draw the red line that separates what you are willing to do, and what you are not.
16. The world is changing.
17. Merit can be bought. Passion can’t.
18. Avoid the Watercooler Gang.
19. Sing in your own voice.
20. The choice of media is irrelevant.
21. Selling out is harder than it looks.
22. Nobody cares. Do it for yourself.
23. Worrying about “Commercial vs. Artistic” is a complete waste of time.
24. Don’t worry about finding inspiration. It comes eventually.
25. You have to find your own schtick.
26. Write from the heart.
27. The best way to get approval is not to need it.
28. Power is never given. Power is taken.
29. Whatever choice you make, The Devil gets his due eventually.
30. The hardest part of being creative is getting used to it.
31. Remain frugal.

Bijvoorbeeld, nummer 5: You are responsible for your own experience.

“Nobody can tell you if what you’re doing is good, meaningful or worthwhile. The more compelling the path, the more lonely it is. Every creative person is looking for “The Big Idea”. You know, the one that is going to catapult them out from the murky depths of obscurity and on to the highest planes of incandescent ludicity.

The one that’s all love-at-first-sight with the Zeitgeist.

The one that’s going to get them invited to all the right parties, metaphorical or otherwise.

So naturally you ask yourself, if and when you finally come up with The Big Idea, after years of toil, struggle and doubt, how do you know whether or not it is “The One”?

Answer: You don’t.

There’s no glorious swelling of existential triumph.

That’s not what happens.

All you get is this rather kvetchy voice inside you that seems to say, “This is totally stupid.This is utterly moronic. This is a complete waste of time. I’m going to do it anyway.”

And you go do it anyway.

Second-rate ideas like glorious swellings far more. Keeps them alive longer.”

Het loont de moeite de lange pagina goed te lezen. Waanzinnig! Nog een keer de link: GapingVoid.com – How to be creative.

Relevante categorieëen:

2 reacties | REAGEER >

Calligraffiti van Niels ‘Shoe’ Meulman

Niels ‘Shoe’ Meulman
Fijn! Nieuwsbrieven! Maar… tussen alle crap zit soms nog wel eens een pareltje. Van online platform A Blue Chicken bijvoorbeeld. Net binnen gekregen: hun nieuwsbrief over de ‘Calligraffiti’ expositie van graffiti-artiest Niels ‘Shoe’ Meulman in het Post CS gebouw in Amsterdam.

De expositie toont het, (vanzelfsprekend) op typografie gebaseerde werk van de bekende Nederlandse graffiti-artiest en in de nieuwsbrief is een link naar de Calligraffiti-website opgenomen, met YouTube video’s, (en deze) en een aantal nuttige links.

De straatcultuur heeft me altijd gefascineerd en daarom was deze nieuwsbrief (en de site) zeker een welkome flinke inspiratiebron!

2 reacties | REAGEER >

Chinese levertijden van Apple MacBook Pro 17″

Apple MacBook Pro 17″ Widescreen Hi_Res
Een freelance designer en een campingbezoeker verschillen niet zo heel veel. Een campingbezoeker neemt een deel van zijn huisraad mee naar een fijne locatie en ‘doet daar zijn ding’.

Dat geldt in zekere zin ook voor een freelance designer op locatie. Echter, bij het werken op locatie was ik tot nu toe afhankelijk van de ‘caravans’ of erger… ‘tenten’ van de campingeigenaar. Verre van ideale situatie en daar was ik was me dan ook volledig van bewust.

Mijn verjaardag, afgelopen maandag 3 september, heb ik daarom aangegrepen om een maandenlang geplande aankoop dan toch klinkend te maken. Dus om iets voor twaalven stond ik met kwijlende mondhoeken bij iFactors op de Lijnbaan in Rotterdam tegen de ramen gekleefd. Had al bedacht dat ik de auto het beste in de Lijnbaan parkeergarage ertegenover kon parkeren. Mijn vluchtroute vanaf de iFactors winkel naar de parkeergarage zou dan het kortst zijn.

Net na het opengaan van de glazen deuren en mijn heel beheerste naar binnen lopen, toch nog even teder de MacBook Pro in de showroom geaaid. Toen doelbewust en met grote passen naar de verkoopbalie gelopen. Een korte woordenwisseling met de verkopers daar deed mijn enthousiasme echter al snel bekoelen. De Hi-Res (1920 x 1200 pixels) versie die ik voor ogen had, was niet op voorraad. De service in de winkel was echter helemaal goed; de verkoper bood aan mij te zullen bellen nadat de iFactors winkel in Den Haag open zou gaan en hij daar de voorraad had gecontroleerd. Hij checkte zelfs meteen de dagelijkse lijst van spullen die nog binnen zouden komen. Toch teleurgesteld liep ik de winkel uit. De verwachte levertijd van 10 werkdagen deed mij ook niet veel blijer worden.

Dan over naar Plan B. Omdat ik, door eerdere bezoeken, de online webshop van Apple inmiddels van binnen en buiten kende, wist ik ook dat de levertijd officieel op 3 tot 7 werkdagen staat. Drie dagen niet eten en slapen, overleef ik wel. Dus meteen na thuiskomst de MacBook via de webshop samengesteld en direct het geld overgemaakt. Aan mij zal het niet liggen!

Vanochtend (twee dagen later) kreeg ik eindelijk een mailtje dat mijn betaling was ontvangen en dat ze aan de slag zouden gaan. Ik werd alleen minder blij van de volgende mededelingen:

Uw bestelling zal worden verzonden op of voor 10.09.2007.
We verwachten dat uw bestelling op uw afleveradres afgeleverd wordt op of voor 19.09.2007.
De bovenvermelde tijden zijn schattingen, uitgedrukt in werkdagen.

Dat is 16 dagen na betaling!! Hoopte nog even dat het zetten van een lekkere Espresso de levertijd korter maakte maar dat bleek niet het geval dus meteen de telefoon gepakt om de 0800 Apple Servicelijn te bellen. Na een suf menuutje kreeg ik één of andere dork aan de lijn die slecht verstaanbaar duidelijk maakte dat mijn ‘schatje’ uit China zal moeten komen en dat het daarom zo lang duurt. Grmbl…

Mocht een Apple Chinees géén Espresso voor handen hebben om nog sneller te gaan werken, dan hier nog even de specificaties, ter voorkoming van domme fouten:

MacBook Pro, 2.4Ghz Intel Core 2 Duo
Serial ATA-schijf van 160 GB (7200 rpm)
17-inch Hi-Resolution Glossy Widescreen Display
SuperDrive 8x (DVD+-R DL/DVD+-RW/CD-RW)
2GB 667 DDR2 SDRAM 2×1 GB
Toetsenbord met backlightverlichting (Int. Engels) & Mac OS (Int. Engels)
Incl. Incase Neoprene Sleeve for 17″ MacBook Pro – Black

En geen sambal of kroepoek erbij!

Zouden die Chinezen ook op een camping bezorgen?

1 reactie | REAGEER >

Designboek gezocht?

Taschen books uitgeverij design + grafisch ontwerp boeken

Via de site Sitedeals.nl begreep ik van Karel-Jan Vercruysse (ongetwijfeld een Vlaming) dat hij behoefte had aan tips voor designboeken. Nu wil het toeval dat gisteren ook Toni Massaar (Che Quevarra look-a-like) iets dergelijks kenbaar maakte. Samen met mijn niet te stillen honger naar meer inspiratie (iemand anders nog goeie tips), reden genoeg om hieronder maar eens een beperkt overzicht van de designboeken in mijn boekenkast te posten.

Dutch Design 2004-2005
| Graphic Design – ISBN 90-6369-075-4
Grafisch Ontwerp | Causing One to have a clear picture in mind – ISBN:9063690061
Los Logos (en Dos Logos) – ISBN 3-931126-92-7
Illustration Now! - ISBN-13 978-3-8228-4033-7
Hidden Track | How visual culture is going places – ISBN 3-89955-084-6
Digital Illustration | A master class in creative image-making – ISBN 978-90-5764-722-2
Graffiti WorldISBN 9085410010
Graphic Design for the 21st Century - ISBN 3-8228-1605-1
In Search of Forever | Rodney Matthews – ISBN 1-85028-003-7
10 jaar Boomerang kaarten - ISBN 90-6097-640-1
1000 Graphic Elements | Details for distinct designs – ISBN 1-59253-077-X
Typography | When Who How – ISBN 3-89508-473-5
Design for Response | Creative Direct Marketing that works – ISBN 1-56496-380-2
What logos do and how they do itISBN 1-56496-382-9
Kleurenleer | Voor een professioneel gebruik van kleur – ISBN 90-5764-583-1
The Big Book of Corporate Identity Design - ISBN 0-8230-0490-2
Logos: Making a Strong Mark | 150 Strategies for Logos That Last – ISBN 0-80665307881
Communication Arts Design Annual 38 | November 1997 – ISBN 0-7447092074-8

Meer informatie over de uitgeverijen en distributeurs van de bovenstaande en andere designboeken is te vinden in het ‘Links > Design – Uitgeverijen’-gedeelte van deze site.

Als er iemand nog uitstekende tips voor design boeken heeft, stuur even een mailtje! Thanks!

Relevante categorieëen:

7 reacties | REAGEER >

Vijftien onfortuinelijke advertenties tijdens Vrijdagmiddag borrel

Fifteen Unfortunately placed Advertisements
De Vrijdagmiddag is altijd een goed moment voor een speciaal soort surfen. Het surfen waarvan het nut zich wat minder snel laten ontdekken dan doordeweeks. Toch is een dergelijke schijnbaar nutteloze informatiestroom niet minder comfortabel. Onderuit gezakt, met gestrekte arm en een koud biertje (incl. condens) op een strategische positie, bij voorkeur binnen handbereik. Het zgn. ‘Next-Level-Vrijdagmiddag-Surfen’ heeft nog zelfs zoutjes of chips in de directe omgeving.

Anyway, ik heb het al een tijd niet meer mogen ervaren. Jammer, maar flashbacks van eerdere Vrijdagmiddag-Surf-Sessies kwamen plotseling weer aan de oppervlakte van mijn bewustzijn borrelen toen ik een mailtje van Marc Molenwijk kreeg. Nou weet ik natuurlijk niet hoe vroeg bij Supershift tegenwoordig de Vrijdagmiddagborrel wordt ingezet maar 13:44 is een ongebruikelijk vroeg tijdstip. Het deed in ieder geval niets af aan de kwaliteit van de link.

Het mailtje linkte naar Oddee.com, een website met als subtitel ‘Quality entertainment’. De link verwees naar een artikel met de naam: ’15 Unfortunately Placed Ads’. Foto’s van serieuze billboard- of krantenadvertenties die in combinatie met andere elementen grappige combinaties opleveren.

Relevante categorieëen:

geen reacties | REAGEER >

Webdesign portfolio nu ook bij Amerikaanse Coroflot

Coroflot - Website voor creatieve portfolio’s - Aangemeld

Internet schijnt dus gewoon internationaal te zijn… Nooit bij nagedacht! Dat betekent dus ook dat ik met een paar klikken gewoon op Amerikaanse sites kan kijken, geweldig!

Als designer zoek je altijd een podium, als kunstenaar maak je ook nog wel eens kunst puur voor jezelf (in de beslotenheid van een toiletpot). Anyway, nu MichielNagtegaal.nl wel zo’n beetje staat, is stap 2 van het Masterplan nagenoeg voltooid. Nu nog wat promotie her en der. En zo kwam ik dus weer eens op Coroflot terecht.

Coroflot is een erg ‘cleane’ site en precies gemaakt voor het ding waar altijd behoefte aan zal blijven zolang er designers / kunstenaars zijn: een podium. Ze hebben inmiddels de portfolio’s staan van 61.982 internationale creatieven, dus het podium heeft inmiddels een redelijk XXL formaat. Ik ben al eens eerder op Coroflot terecht gekomen maar me eigenlijk nooit aangemeld bij gebrek aan een eigen online portfolio ala MichielNagtegaal.nl.

Nu dus wel: http://www.coroflot.com/michielnagtegaal

Tijdens het ‘scannen’ van de site kwam ik nog wel wat opmerkingen tegen over ‘goedgekeurde toelating’ en dergelijke maar voorlopig sta ik tijdens het schrijven van dit artikel nog wel online daar… in het verre Amerika. Land van Bush en Britney.

Relevante categorieëen:

1 reactie | REAGEER >

MichielNagtegaal.nl is

…het persoonlijk weblog van freelance senior webdesigner, illustrator, grafisch vormgever en art director Michiel Nagtegaal over design, illustratie, spiritualiteit en andere dingen.

Michiel is beschikbaar voor design opdrachten

Bel : +31(0)6 43 49 1443 of
STUUR EEN E-MAIL >

Doorzoek het weblog

RSS feed van het weblog

Alle weblogartikelen meteen op uw eigen weblog of mobiel?

Follow me on twitter