Persoonlijk Artikeloverzicht

Briljante voornemens poppen bij mij niet alleen op als iedereen op 31 december om 24.00u de glazen champagne tegen elkaar tikt. Ik heb het hele jaar door wilde plannen!

Incubatietijd
Om te voorkomen dat ik als een kip zonder kop elk plan direct ga uitvoeren (dat laat ik graag aan de politiek over), heb ik lang geleden al een soort ‘incubatie-periode’ voor elk wild idee ingesteld. Drie weken lang doe ik niks met Het Plan. Als ik na drie weken nog steeds een verhoogd adrenaline-peil krijg van Het Idee, ga ik voorzichtig nadenken over de uitvoering. Werkt prima! Het is een effectieve manier om jezelf te beschermen tegen al teveel impulsiviteit.

Schoonmaakbeurt
Zo ook met het ‘Detox’-Plan. De wilde feesten van vroeger en perioden waarin ik ‘niet bepaald’ gezond at en dronk, moeten ongetwijfeld hun sporen in mijn lichaam hebben achtergelaten. Wat is er dan beter dan detoxen / ontgiften / ontslakken / sapvasten of -kuren? Het leek ons een goed idee om je lichaam ook eens aan de binnenkant een schoonmaakbeurt te geven. Daar zijn een aantal uitstekende mogelijkheden voor.

Optie 1 – Een Sapvast-do-it-yourself-pakket
Twee keer eerder kocht ik bij een reformwinkel een do-it-yourself-sapvast-pakket. Met slechts een matig resultaat. Het doet meer nog dan Optie 2 een stevig beroep op je discipline.

Optie 2 – Buiten-de-deur-sapvasten
Je kunt ook buiten de deur sapvasten. Noem het een detox-’vakantie’. Bijvoorbeeld bij SlimStop kuurvakanties op Terschelling, bij Kuuroord De Schouw in Zeeland, in zonnig Portugal, of in Azië.

Vier sterren Hotel Schylge
Mogelijk door het woord ‘vakantie’ in de naam en omdat de Slimstop kuurvakanties een wat relaxtere en ook minder zweverige uitstraling dan die van De Schouw in Zeeland hebben, boekten we via Slimstop in december 2009 een vijf dagen durende kuurvakantie. Met een luxe verblijf in het vier sterren Superieur First Class Hotel Schylge op Waddeneiland Terschelling.

Voor de relativering
Even relativeren; voor hetzelfde geld zit je duizenden zonnige kilometers verder in een luxe resort in Mexico. All-inclusive. Ik herhaal: all-inclusive. Dus met onbeperkt eten en drinken, warme zon, warme zee en hoge palmen.

Wij daarentegen kozen bewust om te betalen voor vijf vruchten- of groentensappen per dag, op een zo goed als uitgestorven, koud en winderig Waddeneiland. Maar dan wél weer met gratis ontspannende massages, spierrekkende yoga-les, koude boswandeling incl. vriendelijke boswachter en warme thee. Veel thee. Sterrenmix thee. Gember thee. Groene thee. En koud water. Veel water! Ons werden drie 75cl. flessen water per dag geadviseerd.

Zeer gezellig
Hoewel je het tegendeel zou verwachten, blijkt het gebrek aan vast voedsel tijdens zo’n kuurweek geenszins de gezelligheid te kunnen ondermijnen. Integendeel, sapvasten en detoxen schept een band! De gesprekken aan tafel gaan meer dan eens over lekker eten en drinken. Ironisch genoeg schijnen er altijd veel recepten te worden uitgewisseld tijdens zo’n sapkuur week. Wij hebben zelfs ‘s avonds nog een bowlingbaan bijgeboekt en ook het kaartspel Toepen was hilarisch!

Mooi gedekte tafel
Vijf keer per dag staat er in een speciaal voor de sapkuurders afgehuurde ruimte een mooi gedekte tafel klaar. Geheel vrijblijvend uiteraard. In de bar van het hotel. Met de halfvolle flessen drank in het rek. Niet dat ik alcoholist ben maar na 15 sapjes, 9 flessen water en 4 thermoskannen thee doe je veel om alleen al aan een Bacardi Cola te mogen ruiken, :).

Dagindeling
We hebben ons gelukkig prima kunnen beheersen. Vijf keer per dag is namelijk een prima verdeling. En met veel bewegen gaat de tijd lekker snel. Bovendien is rustig bewegen goed voor het ontgiften van je lichaam. Lig je namelijk de hele dag te luieren op bed, dan blijven de gifstoffen waar ze zitten. Bij beweging komen ze los. En dat is de bedoeling.

Elke dag, om 08.30u stond er voor ons een glas water met een klein beetje citroensap klaar. Dat citroensap reinigt en verkleint de maag. Dan, om 09.00u startte het uurtje aangepaste Yoga-oefeningen. Aangepast, want zonder vast voedsel ben je niet tot alle bewegingen in staat. Om 10.00u kregen we vervolgens een vruchtensapje. Mijn favoriet: jus d’orange! Een half uurtje lepelen en slurpen later was het vaak tijd voor een frisse buitenwandeling. In de zomer en met beter weer zou er ook gefietst kunnen worden maar met gladde wegen en centimeters sneeuw bleek wandelen toch een betere keus.

Als je dan, prettig vermoeid weer terugkwam in de Detox-bar, stond er alweer een vruchten- of groentensapje klaar. Met een lepeltje. Want als je lepelt denkt je geest dat ‘de maaltijd’ langer duurt. Van 12.00u tot 15.00u mocht je zelf bepalen wat je deed. Of dat nu zwemmen in het overdekte zwembad, sauna, Turks Stoombad, massage of gewoon relaxen op je hotelkamer was.

Om 15.00u stond er dan weer een grandioze groentensap (bijv. paprika, courgette of wortelsap) klaar. Na dit feestmaal kon er nog een wandeling naar het dorp of een fietstocht worden gedaan. Ook stonden veel ontspannende massages in de middag gepland. Om 18.00u waren er dan vaak maar liefst twee sapjes per persoon. Waarbij het wat zoetere wortelsap als een ‘toetje’ wordt gezien.

Zeker goed te doen
Al met al was het goed te doen. Zeker er vooral als je de week ervoor al de aanwijzingen voor het afbouwen goed hebt opgevolgd. Wij zijn bijvoorbeeld een week van te voren gestopt met vlees, alcohol, koffie, zuivel en suiker en op laatste dag zelfs met al het vaste voedsel. En dat maakt de overgang veel soepeler. Een verwachte energieboost heb ik gemist. Wél is bekend dat Dag 3 vaak een dipdag is voor veel deelnemers. Daarna verdwijnt het zeurende hongergevoel meer en meer naar de achtergrond.

Janette voelde zich woensdagochtend duidelijk niet lekker. Het schijnt er bij te horen. Gelukkig heb ik de hele week nergens echt last van gehad.

Slimstop sapkuren
Slimstop kuurvakanties regelt en begeleidt het sapvasten op een goede manier. Elke vraag over voeding en de kuur kunnen ze goed beantwoorden. De yogalessen waren leuk om te doen en de boswandeling met uitgebreide toelichting van de boswachter is zeker een aanrader!

Laatste dag
Wij zijn zelf op vrijdagochtend al vertrokken. Met name omdat we onze auto voor een reparatie met Bovag-garantie nog bij een garage in Groningen moesten langsbrengen. De overtochten naar Harlingen zijn natuurlijk aan beperkte tijden gebonden, zeker in de winter. Er is bovendien nogal een verschil of je de snelboot of de grotere (maar ook langzamere) reguliere veerboot neemt.

Hotelovernachting in Leeuwarden
We hebben de week vakantie nog verlengd (of afgesloten) met een lekkere hotelovernachting in Grand Hotel Post-Plaza in Leeuwarden, waar we in Grand Café De Walrus ook voorzichtig onze eerste lichte lunch en diner weer hebben genuttigd en meteen ook maar een Tivoli bioscoopje hebben gepakt. Vooral Grand Café De Walrus is vanwege de superlekkere lunch van harte aan te bevelen!

Nog een keer?
Regelmatig hebben we onszelf afgevraagd of we snel weer zouden gaan detoxen. Volgend jaar bijvoorbeeld. Tijdens de kuurweek waren we van mening dat een eerstvolgende keer over vijf jaar méér dan vroeg genoeg zou zijn. Maar het idee om jezelf van binnenuit leeg te maken, helemaal schoon te maken spreekt me nog steeds erg aan.

Hoewel een frisse winterwandeling over een breed, verlaten strand op een Terschelling begin januari zeker niet verkeerd is, is het ook wel erg comfortabel om te sapkuren in de zomer. Of in ieder geval op een zomerse (buitenlandse) locatie. Die zon op je huid maakt veel goed. Wie weet.

Een sapkuur bij Slimstop kunnen we in ieder geval zeker aanraden!

Het is fijn als mensen elkaar helpen. Het is fijn als mensen samen ergens de schouders onder zetten. Samen iets goeds van de grond krijgen. Niet alleen in de niet-virtuele wereld. Ook online. Als je een beetje regelmatig online rondsurft, zal de term crowdsourcing je ongetwijfeld bekend in de oren klinken.

Crowdsourcing
Voor degenen waarbij er geen belletje gaat rinkelen, hier de definitie volgens Adformatie columnist Carl Mangold: “Crowdsourcing is het inzetten van je publiek als bron. Voor bijvoorbeeld het vergaren van kennis, het opdoen van nieuwe ideeën of als extra handjes voor je productie. Een crowdsourcer gaat dus buiten zijn organisatie op zoek naar dingen die je normaliter juist binnen je organisatie vindt.” (Bron: Carl Mangold).

Open Source
Het Open Source principe is in feite ook crowdsourcing. Mensen werken samen aan een project door de bronmaterialen te delen. En zonder daarvoor de standaard beloning in de vorm van geld of middelen te ontvangen. Geheel belangenloos is het echter niet. Want een goed eindresultaat is ook in het belang van de deelnemer, die in het geval van Open Source software-ontwikkeling ook vaak tegelijk gebruiker is.

Crowdfunding
De term crowdfunding is minder bekend. Het wordt ook wel mass funding of crowd financing genoemd. Vrij vertaald vanaf Wikipedia betekent het dat een groep mensen het benodige kapitaal voor een commerciële onderneming, of een sociaal project, bijeenbrengt. Crowdfunding wordt inmiddels regelmatig toegepast, vaak voor goede doelen. Hoewel het ingelegde geld dan niet als een simpele donatie wordt gezien. Het geld wordt een investering en de geldverstrekker wordt aandeelhouder in het project.

Kiva en microkrediet
Tijdens de Sinterklaasviering afgelopen jaar werd ik door Ronald van der Lingen getipt over Kiva. Kiva.org is een organisatie die crowdfunding gebruikt om microkredieten te bekostigen waarmee ondernemende mensen in arme landen hun business kunnen opstarten, continueren of verder uitbreiden. We kwamen op het onderwerp door de fantastische jaarlijkse Serious Request actie van radiostation 3FM. Afgelopen jaar haalden ze maar liefst € 7.113.447 op voor de strijd tegen malaria.

Slechts 10 procent van donaties komt bij hulpbehoevenden terecht
De vraag die telkens bij dit soort inzamelingsacties oppopt, is die over de bestemming en besteding van het ingezamelde geld. Eerder al hoorde ik bijvoorbeeld dat 90 eurocent van elke gedoneerde euro wordt besteedt aan het in stand houden van de goede doelen-organisatie. Slechts 10 eurocent zou direct terecht komen bij de mensen die de hulp nodig hebben. Ik kan niet beoordelen of dat ook echt zo is maar het zette mij wel aan het denken.

Duidelijk is wel dat mensen in arme landen vaak meer behoefte hebben aan kennis en mogelijkheden om zélf iets op te bouwen. In plaats van levering van kant-en-klare spullen of geld. Stimulering van de lokale economie heeft, zeker op de lange termijn, meer effect dan dure goederen. Die in dergelijke landen soms niet eens in de juiste handen vallen.

Kiva.org lijkt een positieve uitzondering
Bij Kiva.org kan een arme ondernemer in een Derde Wereld-land op zijn/haar eigen manier worden geholpen. Met microkrediet. Doordat meerdere microleningen (minimaal €25,-) van mensen over de hele wereld samen een flink bedrag vormen, kan een arme ondernemer zelf de benodigde spullen kopen om de onderneming uit te breiden.

Je kunt natuurlijk zelf bepalen in welke persoon je wilt investeren. Het geleende geld krijg je zeker terug. Ook wordt er helder gecommuniceerd wat er precies met het geld wordt gedaan en wanneer het terugbetaald wordt.

Esi uit Ghana
Ik heb inmiddels €75,- gedoneerd aan een 27-jaar oude, gescheiden Ghanese vrouw (Esi) met twee schoolgaande kinderen:
“Esi is twenty-seven years old. She is divorced and has given birth to two children who are both in school. She lives with her children in a rented apartment in a fishing community in the central region of Ghana. Esi works hard to be able to provide for her family. She is a food vendor. She buys bags of maize from nearby farming communities and prepares and sells kenkey (fermented corn and cassava dough, wrapped in corn or banana leaves) with fried fish which she sells on a table by the roadside. Esi has been in business for over ten years and wants a loan to procure bags of maize and other ingredients in bulk to expand her business.“.

Ik ben heel enthousiast over deze manier van het steunen van Goede Doelen omdat je nu weet waar je je geld in investeert en dat de kans groot is dat het op een goede manier wordt gebruikt. Lees hier meer over Kiva.

Zo’n laatste week in 2009 is een mooi moment om terug, maar vooral ook vooruit te kijken. Mijn ideaalbeeld voor 2010 heb ik inmiddels goed voor ogen.

2009; Spiritueel, creatief en commercieel
Het jaar 2009 was een gespleten jaar. Voor mij althans.

De eerste helft stond vooral in het teken van spirituele en creatieve groei. Spiritueel vanwege het behalen van mijn Reiki Master en Tera Maj 1 graad. Creatieve groei uitte zich in heel veel leuke ideeën zoals Wormification, waar we in 2010 zeker meer van gaan laten zien. Het jaar 2009 was ook het jaar van het opzetten en uitbouwen van design webshop Frisvers.nl.

De eerste helft van 2009 smaakte ‘zoet’. Zoet omdat ik eindelijk de moed had om opdrachten (en dus geld) te weigeren. Of door te spelen naar collega freelancers. Daardoor werd de nodige vrije tijd vrijgemaakt. Vrije tijd smaakt zoet. Die vrije tijd heb ik toen goed besteed aan uitgebreid onderzoek naar wat ik het aller- allerliefste zou doen. Dat is nu kraakhelder. Namelijk illustraties en eigen werk, eigen schilderijen, eigen kunst te gaan maken. Dat is wat ik in 2010 veel verder wil gaan uitbouwen.

De tweede helft van 2009 stond in het teken van commercie en geld verdienen. Ik kreeg, net als in 2008, de mooie kans om KPN te helpen aan het ontwerp van de KPN.com website. Afgelopen donderdag was voorlopig mijn laatste dag op de Haagse KPN Webstudio. Een aangeboden contractverlenging heb ik beleefd en vooral ook met gemengde gevoelens geweigerd.

Circel van energie
Je kunt kiezen om te werken voor (nog méér) geld. Maar ik geloof dat als je activiteiten kiest waar je veel energie van krí­jgt, in plaats van dat ze energie bij je wegnemen, je er uiteindelijk méér energie voor terugkrijgt. Energie die vaak ook in andere vormen dan geld komt. Om die reden zijn veel muzikanten succesvol. Een publiek dat tijdens een concert vanwege jouw muziek helemaal uit haar dak gaat, geeft de energie direct terug aan de muzikant. Die er weer door wordt geïnspireerd om nieuwe muziek te maken. Dat weer wordt gekocht door het publiek. En zo blijft het circeltje rond.

Mijn motto: doe alleen wat je echt leuk vind en probeer de dingen die je geen energie geven, te vermijden.

Veel inspiratie
Misschien zijn er mensen die maanden vrije tijd vooral op de bank benutten, door te oefenen voor Couch Potato. Ik niet. Ongeveer twee weken heb ik nodig om het ‘schuldgevoel’ voor niet-werken los te laten. Dan begint de orkaan aan ideeën op gang te komen. Ik vind dat altijd iets bijzonders. Omdat ik in zo’n periode alleen maar doe waar ik écht enthousiast over ben, blijven de ideeën stromen. Alsof een klep in mijn hoofd wagenwijd openstaat. En omdat ik er zoveel energie van krijg, lig ik er soms zelfs wakker van. Of spring ik ‘s ochtends belachelijk vroeg uit mijn bed om mijn ideeën meteen uit te voeren. Soms zakt het overdag even een uurtje weg maar als ik dan even pauze neem en koffie in de keuken haal, popt de oplossing voor een probleem of een nieuw idee alweer op. En ren ik vervolgens weer terug naar mijn werkplek om het idee op te schrijven. Te bewaren voor later.

Geld is vooral vrijheid
De eerste helft van 2009 zat ik op die manier helemaal in mijn flow. De tweede helft van 2009 stond meer in het teken van het verder aanvullen van mijn financiële buffer. Niet omdat ik persé méér geld nodig had. Maar omdat ik wist dat mijn ideeën veel tijd kosten om uit te voeren. Tijd kost geld. Geld is vrijheid. Vrijheid om de ideeën weer te laten stromen en vooral om ook iets met al die verzamelde ideeën te doen.

Prioriteiten
2010 zou mij dus meer vrijheid moeten brengen. Er zijn nu zoveel ideeën die, na mijn persoonlijke testperiode van drie weken, nog steeds de moeite waard bleken, dat ik het nu lastig vind om te bepalen welk idee er eerst uitgewerkt moet worden. Ik heb erg de neiging om mijn plannen opnieuw uit te stellen. ‘Eerst het nuttige, daarna pas plezier maken’. Eigenlijk is het onzin. Alle tijd die je níet in je flow doorbrengt, is uitstel van geluk. En bovendien vaak gebaseerd op angst om ‘te weinig’ te hebben. Als je met passie doet wat je graag doet, zorgt het Universum er wel voor dat je krijgt wat je nodig hebt.

Dat is een mooie spirtuele afsluiting van 2009 en goed voornemen voor 2010.

Wat is dat toch? Waarom praat iedereen zo graag over zichzelf en interesseert het sommige mensen geen kont wat andere mensen beweegt? Voor de goede orde, dit is oprechte verbazing en zeker géén veroordeling of superfrustratie van mijn kant.

Het was altijd wel een ding van me. Dat ik me bewust ben van het feit dat sommige mensen energie lijken ‘af te snoepen’ van anderen. Maar sinds het behalen van mijn Reiki-master graad en Tera Mai 1-inwijding enige tijd geleden, lijkt het me des te meer op te vallen.

Misschien ken je het wel. Vrolijk lachend stap je ergens binnen en binnen vijf minuten zijn de aandelen van je humeur gekelderd en zeker de helft minder waard geworden. Het bewust inbrengen van enige positiviteit door het plaatsen van positieve opmerkingen, lijkt op zo’n moment nauwelijks effect te hebben. Kredietcrisis is zo’n onderwerp. Sommige mensen lijken een egoboost te krijgen van het vertellen van doomscenario’s.

Ook het tegenovergestelde heb ik wel meegemaakt! Dat ik ‘s ochtends helemaal ‘zen’ was, met relaxte muziek aan en warme zonnestralen van buiten. Met katten in de vensterbank die met toegeknepen ogen, helemaal Feng Shui liggen weg te bakken. Vervolgens komt het geplande bezoek van meerdere personen de kamer binnen, en binnen no-time stormt en kolkt de energie als een tornado door het huis.

Aandacht is ook energie. Geef iets aandacht en het groeit. Dat waar jij je aandacht op richt, zal meer worden.

Klinkt zweverig maar ik weet het zeker. Volgens mij geldt hetzelfde met aandacht voor andere mensen. In gesprekken kunnen mensen soms, ook als het een heel rustig gesprek is, alle energie bij je wegnemen. Of juist zo erg versterken dat je even later stuiterend van inspiratie buiten staat, :)

Door relaxed met iemand te praten en vooral ook mee te gaan in zijn/haar verhaal, kun je iemand (on)bewust een boost geven. Vooral dat oprecht luisteren naar iemand en ook doorgaan op wat diegene vertelt, kan heel positief werken. Twee mensen die wel tegen elkaar maar niet mét elkaar praten, zullen er weinig mee opschieten.

Maar hoe vaak hoor je niet dat iemand na een emotioneel gesprek zich stukken beter voelde? Of dat antwoorden op vragen vanzelf kwamen bij degene die praatte? Een goed gesprek gaat ook heel soepel, over en weer.

Niet alle gesprekken gaan soepel over en weer. Met sommige mensen heb je gesprekken die alleen maar energie kosten, simpelweg omdat degene met wie je praat alléén maar over zichzelf praat. Of complimenten vraagt. Of op een andere manier alle aandacht nodig heeft.

De wereld zou nog veel mooier zijn, als iedereen wat meer oprecht naar elkaar zou luisteren, :) Daarom die oprechte verbazing van mij. Er zijn zoveel mooie verhalen en interessante mensen op deze aarde.

Neem een weblog als je persé je verhaal kwijt wil, ;)